Po co ekonomiście zbiory?
Otwierasz sklep internetowy i klikasz filtry: „laptopy do 3000 zł” i „16 GB RAM”. Sklep pokazuje tylko te modele, które spełniają oba warunki naraz. Potem zaznaczasz marki: „Lenovo” lub „Dell” — i lista się wydłuża, bo wystarczy jedna z marek. Na koniec odhaczasz „bez produktów z outletu” — i część modeli znika.
Właśnie wykonałeś trzy działania na zbiorach: część wspólną, sumę i różnicę. Sklep robi to tysiące razy na sekundę.
W ekonomii zbiory są wszędzie. Dział marketingu porównuje klientów ze stycznia () i z lutego (): ci, którzy kupili w obu miesiącach, to klienci lojalni (), ci tylko ze stycznia — klienci utraceni (), a ci tylko z lutego — nowi (). Ankieter liczy, ile osób korzysta z co najmniej jednej z trzech usług, i musi uważać, żeby nikogo nie policzyć dwa razy — to zasada włączeń i wyłączeń z końca tego modułu.
Co będzie na kolokwium
Ze zbiorów na kolokwium wraca siedem typów poleceń. Każde ma tu swój przepis, rozwiązane przykłady i ćwiczenia z natychmiastową odpowiedzią. Jeśli powtarzasz na ostatnią chwilę, zacznij od tej listy.
- 1„Wypisz elementy zbioru / wyznacz moc zbioru”
Sprawdzasz liczby po kolei, aż przestaną spełniać warunek. Moc to liczba wypisanych elementów.
- 2„Zapisz zbiór w postaci przedziału i zaznacz go na osi liczbowej”
Każdą nierówność zamieniasz na przedział. Potem to część wspólna, a — suma.
- 3„Wyznacz , , , , , ”
Wypisujesz elementy , i , wpisujesz je do diagramu Venna i odczytujesz każde działanie.
- 4„Określ relacje zawierania się i równości zbiorów”
Dla każdej pary szukasz „wyrzutka” — elementu pierwszego zbioru, którego nie ma w drugim.
- 5„Wyznacz i ”
Każdy element łączysz w parę z każdym elementem . W parze pierwszy jest zawsze element pierwszego zbioru.
- 6„Przedstaw w układzie współrzędnych”
Pierwszy zbiór na osi , drugi na osi . Brzeg ciągły, gdy koniec należy, przerywany, gdy nie należy.
- 7„Zadanie tekstowe: ile elementów ma co najmniej jedną cechę, a ile żadnej?”
Wzór włączeń i wyłączeń: dodajesz pojedyncze zbiory, odejmujesz pary, dodajesz część wspólną wszystkich trzech.
Polecenia mogą brzmieć trochę inaczej („podaj”, „wyznacz”, „przedstaw”, „zbadaj”). Liczy się to, o co pyta zadanie: o elementy, o przedział, o działanie, o zawieranie, o pary czy o liczbę elementów.
Zbiór — pojęcia od podstaw
Przykład z życia: lista gości na urodziny. Kasia nie przyjdzie dwa razy tylko dlatego, że ktoś wpisał ją na listę dwa razy. A to, czy jej nazwisko jest na górze, czy na dole listy, nie zmienia tego, kto przyjdzie.
Przykład liczbowy: zbiór cyfr w numerze 2024 to . Dwójka występuje w numerze dwa razy, ale w zbiorze — raz.
Zbiory oznaczamy wielkimi literami (, , ), a elementy — małymi (, , ). Oto symbole, które pojawiają się od pierwszej minuty zajęć:
W środku wypisujemy elementy zbioru albo warunek, który je opisuje: .
Jak zapamiętać: klamry „obejmują” elementy jak worek.
Element jest w zbiorze . Np. .
Jak zapamiętać: to wystylizowane „e” — element.
Elementu nie ma w zbiorze . Np. .
Jak zapamiętać: przekreślenie znaczy „nie”, jak przy .
Liczba elementów zbioru. .
Jak zapamiętać: kreski jak przy wartości bezwzględnej — tu też wychodzi zwykła liczba.
Zbiór bez żadnego elementu. .
Jak zapamiętać: kółko przekreślone: w środku nic nie ma.
Wszystkie elementy, które w danym zadaniu nas interesują. Np. albo .
Jak zapamiętać: U jak „ustalony świat” zadania — poza nim nic nie istnieje.
Ile elementów ma zbiór ?
Dobrze.Nie tym razem. W zbiorze nic się nie powtarza: . Moc to 2.
Trzy sposoby zapisu zbioru
Ten sam pomysł — „jakieś liczby” — można zapisać na trzy sposoby.
1. Wyliczenie elementów — wypisujemy wszystko w klamrach: . Najprostsze, ale działa tylko wtedy, gdy elementów jest niewiele.
2. Warunek — podajemy, skąd bierzemy kandydatów i jaki warunek mają spełnić:
Czytamy: zbiór takich należących do , że i
- klamry: „zbiór”
- kandydaci: skąd bierzemy — tu z liczb naturalnych
- dwukropek czytamy „takich, że” — oddziela kandydatów od warunku
- warunek: oba naraz, bo to „i” (z logiki)
Kandydaci to , a warunek przepuszcza tylko . Czyli — to ten sam zbiór co .
3. Przedział — dla liczb rzeczywistych: to wszystkie liczby między 1 a 4.
Najważniejsze w zapisie z warunkiem jest to, skąd bierzemy . Ten sam warunek daje różne zbiory:
| Zapis | Kandydaci | Wynik |
|---|---|---|
| cała oś liczbowa | — przedział |
Wypisz elementy i policz moc
Trzy przykłady, od najprostszego:
- zero jest liczbą naturalną — łatwo je zgubić
- odpada, bo warunek to , a nie
- moc: pięć elementów
- należy, bo przy stoi
- nie należy, bo przy 3 stoi
- moc: pięć elementów
- , więc 3 należy
- — tu się zatrzymujemy; większe liczby tym bardziej odpadną
- moc: cztery elementy
Wyznacz moc zbioru D = {12, 14, 16, …, 26}
Zad. 1, str. 31, d)- Ustalamy, co znaczy wielokropek. Z pierwszych elementów odczytujemy krok.
- Wypisujemy wszystkie elementy i liczymy je. Moc to po prostu liczba elementów.
- Sprawdzamy wynik skrótem. Dwie drogi do tej samej liczby chronią przed pomyłką.
Przy długim ciągu (np. do 500) krok 2 pomijasz i od razu liczysz skrótem z kroku 3.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Zrozum, co znaczy wielokropek
Pierwsze elementy to — każdy kolejny jest o 2 większy. Wielokropek znaczy „dalej w ten sam sposób” aż do 26.
- Wypisz wszystkie elementy
Liczymy: .
Dlaczego?Moc to liczba elementów zbioru. Przy ośmiu elementach najpewniej po prostu je wypisać i policzyć.
- Sprawdź skrótemDlaczego?
Od 12 do 26 robimy „skoków” co 2. Elementów jest o jeden więcej niż skoków — jak w płocie: 7 przęseł wymaga 8 słupków. Stąd „”.
Przedziały i oś liczbowa
Gdy jest z , zbiór to zwykle kawałek osi liczbowej, czyli przedział. Przedział zapisujemy dwoma końcami w nawiasach — a rodzaj nawiasu mówi, czy koniec należy do zbioru.
Koniec nie należy do przedziału. Na osi: puste kółko.
Jak zapamiętać: okrągły nawias „odpycha” koniec.
Koniec należy do przedziału. Na osi: pełne kółko.
Jak zapamiętać: kwadratowy nawias „trzyma” koniec jak klamra.
Przedział biegnie bez końca w prawo () albo w lewo (). Zawsze z nawiasem okrągłym.
Jak zapamiętać: leżąca ósemka — pętla bez końca.
Rodzaje przedziałów (nazwy jak na zajęciach):
- otwarte — oba końce odpadają: , , ;
- jednostronnie domknięte — jeden koniec należy: , ;
- obustronnie domknięte — oba końce należą: .
Jak to wygląda na osi — każda nierówność i jej przedział:
każdy wiersz to osobna oś. Gruba kreska to liczby należące do zbioru. Pełne kółko = koniec należy (znak albo , nawias kwadratowy), puste kółko = nie należy (znak albo , nawias okrągły). Strzałka na końcu kreski = przedział biegnie w nieskończoność.
Przykład z „i”: .
dwie pierwsze osie to osobne nierówności. „I” zostawia tylko ten kawałek, który jest zamalowany na obu osiach naraz — to złota oś na dole.
Przykład z „lub”: .
„lub” bierze wszystko, co zamalowane na którejkolwiek osi. Kawałki się nie stykają, więc wynik to suma dwóch przedziałów — znak między nimi.
Zapisz zbiór {x ∈ ℝ : x ≤ 1 ∨ (x ≥ 7 ∧ x < 8)} jako przedział
Zad. 2, str. 31, g)- Zaczynamy od nawiasu. „Lub” łączy cały nawias z , więc najpierw trzeba wiedzieć, co jest w nawiasie.
- Zamieniamy na przedział.
- Łączymy oba kawałki sumą , bo w warunku między nimi stoi „lub”.
Kroki 1 i 2 możesz zrobić w dowolnej kolejności. Ważne, żeby połączyć je dopiero na końcu.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Zacznij od nawiasu
W nawiasie jest : liczby co najmniej 7 i mniejsze od 8. Część wspólna to .
→→→Jak czytać ten rysunek: 7 należy (znak — pełne kółko), 8 nie należy (znak — puste kółko).
Dlaczego?Nawiasy liczymy najpierw — jak w logice. Bez tego nie wiadomo, do czego odnosi się „lub”.
- Zamień drugą część na przedział
to wszystkie liczby od do 1 włącznie: .
- Połącz kawałki znakiem ∪→→→
Jak czytać ten rysunek: na dole oba kawałki naraz. Między 1 a 7 jest przerwa, więc zostają dwa przedziały połączone znakiem .
Dlaczego?Każda liczba musi spełnić tylko jeden z warunków — tak działa „lub”. Dlatego do zbioru trafiają liczby z obu kawałków, a cały zbiór zapisujemy jako ich sumę . Kawałków nie da się skleić w jeden przedział, bo liczby między 1 a 7 (np. 4) nie spełniają żadnego warunku.
Inny sposóbWynik sprawdzisz bez rysunku — wstaw kilka liczb do warunku:
- : — należy;
- : ani , ani — nie należy;
- : i — należy;
- : to fałsz — nie należy.
Każda odpowiedź zgadza się z .
Jak zapisać ?
Dobrze.Nie tym razem. Przy stoi — koniec należy, nawias kwadratowy. Przy 2 stoi — koniec nie należy, nawias okrągły.
Działania na zbiorach
Działania na zbiorach to te same filtry co w sklepie internetowym. Każde ma swój symbol — oto cała czwórka:
Elementy, które są w A lub w B (w co najmniej jednym).
Jak zapamiętać: wygląda jak kubek: wrzucasz do niego wszystko z obu zbiorów.
Elementy, które są w A i w B naraz.
Jak zapamiętać: to odwrócony kubek — przykrywa tylko to, co wspólne.
Elementy, które są w A i nie są w B.
Jak zapamiętać: ukośnik „odcina”: z A wycinasz wszystko, co jest w B.
Wszystko z uniwersum , czego nie ma w A.
Jak zapamiętać: to „reszta świata” poza .
Te działania to logika w przebraniu. Element należy do wyniku, gdy spełnia warunek z ostatniej kolumny:
| Działanie | Czytamy | Spójnik z logiki | należy do wyniku, gdy… |
|---|---|---|---|
| A suma B | (lub) | ||
| A iloczyn B | (i) | ||
| A minus B | + | ||
| dopełnienie A | (nieprawda, że) | i |
Najprościej zobaczyć to na diagramie Venna: każdy zbiór to koło, a prostokąt dookoła to uniwersum . Poniżej przykład z zajęć: , , .
- — do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- — do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- — do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- — do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- — do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- — do należy wszystko z , czego nie ma w B.
niebieskie koło to , różowe to , prostokąt to . Liczby w części wspólnej kół (3 i 4) należą do obu zbiorów, liczby tylko w jednym kole — do jednego zbioru, a 8 leży poza kołami: należy tylko do . Kliknij działanie, a jego wynik podświetli się na złoto. Kliknij drugi raz, żeby zgasić.
Wyznacz A′, B′, A ∪ B, A ∩ B, A ∖ B, B ∖ A
Zad. 3, str. 31–32, c), , .
- Wypisujemy elementy , i . Z samych warunków trudno cokolwiek odczytać.
- Rozmieszczamy elementy w czterech miejscach diagramu Venna. Potem każde działanie to tylko wskazanie właściwych miejsc.
- Odczytujemy działania: dopełnienia, sumę i część wspólną, różnice.
Kolejność działań w kroku 3 jest dowolna. Inna droga — tabela przynależności z zerami i jedynkami — jest pod zadaniem.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Wypisz elementy zbiorówBo tak — umowa
Na zajęciach zaczyna się od 0. W części książek zaczyna się od 1 — to kwestia umowy. Dlatego 0 należy do i do .
Dlaczego?W obie nierówności są ostre (), więc ani 2, ani 8 nie należą do .
- Rozmieść elementy na diagramie
- w obu zbiorach: ;
- tylko w : ;
- tylko w : ;
- poza i : .
To dokładnie rysunek powyżej.
Dlaczego?Każdy element trafia w jedno z czterech miejsc. Gdy elementy są już rozmieszczone, każde działanie to tylko wskazanie właściwych miejsc.
- Odczytaj dopełnieniaDlaczego?
to wszystko z poza kołem : część „tylko ” (5, 6, 7) i to, co poza kołami (8). Łatwo zapomnieć o ósemce — ona nie jest w żadnym kole, ale jest w .
Inny sposóbBez diagramu: . Z listy wykreślasz elementy , czyli 0, 1, 2, 3, 4. Zostaje .
- Odczytaj sumę i część wspólnąDlaczego?
Suma to oba koła w całości (wszystko oprócz 8). Część wspólna to tylko środek, gdzie koła na siebie zachodzą.
- Odczytaj różniceDlaczego?
: bierzemy i wycinamy z niego wszystko, co jest też w (3 i 4). Zostaje „tylko ”. Przy jest odwrotnie — dlatego różnice wychodzą różne.
Drugi sposób na to samo — tabela przynależności. Każdy wiersz to jeden element , a 1 i 0 znaczą „należy” i „nie należy”. To dokładnie tabela zero-jedynkowa z logiki: kolumna liczy się jak , a jak .
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |
| 6 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |
| 7 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |
| 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
wiersz to jeden element. W kolumnie jest 1 tylko tam, gdzie w obu kolumnach i stoi 1 (jak ). W — tam, gdzie ma 1, a ma 0. Pod tabelą zbiory odczytane z jedynek.
Prawa de Morgana dla zbiorów
Prawa de Morgana z logiki działają też dla zbiorów:
Czytamy: „dopełnienie sumy to część wspólna dopełnień” i „dopełnienie części wspólnej to suma dopełnień”. Po ludzku: „nie ma go ani w , ani w ” to to samo co „nie ma go w i nie ma go w ”.
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 3 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 |
kolumny 1 i 2 są identyczne, tak samo kolumny 3 i 4 — to właśnie sprawdzenie praw de Morgana na przykładzie z zajęć.
, , . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. , a dopełnienie to reszta : . Odpowiedź to — dopełnienie części wspólnej.
Zawieranie się i równość zbiorów
Każdy element należy też do .
Jak zapamiętać: wygląda jak „C” otwarte w stronę większego zbioru.
Oba zbiory mają dokładnie te same elementy.
Jak zapamiętać: równe = żaden nie ma niczego „ekstra”.
Jest co najmniej jeden element , którego nie ma w .
Jak zapamiętać: przekreślenie jak przy .
Przykład z życia: wszyscy studenci Twojej grupy ćwiczeniowej są studentami uczelni. Grupa uczelnia. W drugą stronę nie: uczelnia ma studentów spoza Twojej grupy.
Określ relacje zawierania się i równości zbiorów A, B, C, D, E
Zad. 4, str. 32, c), , , , .
- Wypisujemy elementy zbiorów liczb całkowitych. Wtedy widać, które końce należą.
- Rysujemy wszystkie zbiory jeden pod drugim, na tej samej skali. Pary porównujemy potem z rysunku.
- Dla każdej pary szukamy wyrzutka. Jeden wyrzutek obala zawieranie.
- Zapisujemy zawierania i sprawdzamy, czy któreś działa w obie strony — to byłaby równość.
Par do sprawdzenia jest 20: każdy zbiór z każdym innym, w obie strony. Dlatego przydają się szybkie wyrzutki z ramki „Kiedy tego użyć” — część par skreślasz bez liczenia.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Wypisz elementy tam, gdzie się da
i to przedziały — zostają przedziałami.
Dlaczego?i mają , więc to same liczby całkowite. W nierówności są nieostre (, ), więc i należą. W są ostre, więc odpadają.
- Narysuj wszystko na jednej skali
Jak czytać ten rysunek: kropki to pojedyncze liczby całkowite, kreski to przedziały. Zbiór zawiera się w , jeśli pod każdą kropką (każdym kawałkiem kreski) -a jest coś zamalowanego w wierszu .
- Sprawdź każdą parę — szukaj wyrzutka
W wierszu jest zbiór , w kolumnie . „✓” znaczy , a przy „✗” podany jest wyrzutek.
? — ✓ ✗ () ✓ ✗ () ✗ () — ✗ () ✓ ✗ () ✗ () ✗ () — ✓ ✗ () ✗ () ✗ () ✗ () — ✗ () ✗ () ✓ ✓ ✓ — Dlaczego?Do obalenia zawierania wystarczy jeden wyrzutek — tak jak jeden kontrprzykład obala „dla każdego” w logice. Żeby potwierdzić zawieranie, trzeba sprawdzić wszystkie elementy (tu pomaga rysunek).
Inny sposóbZbiory da się też ułożyć w łańcuchy, jak pudełka w pudełkach: , i . Jeśli i , to . Dlatego i wynikają z łańcuchów bez osobnego sprawdzania.
- Zapisz wynik
Równych zbiorów tu nie ma.
Dlaczego?Równość wymaga zawierania w obie strony. Dla każdej pary z „✓” po drugiej stronie tabeli jest „✗” (np. , ale ), więc żadne dwa zbiory nie są równe.
Iloczyn kartezjański — zbiór par
Restauracja ma zestaw obiadowy: zupa do wyboru i drugie danie . Ile jest różnych zestawów? Każda zupa z każdym drugim daniem: . Każdy zestaw to para: (zupa, drugie danie). Zbiór wszystkich takich par to właśnie iloczyn kartezjański .
Czytamy: A razy B to zbiór par takich, że należy do i należy do
- znak iloczynu kartezjańskiego; czytamy „razy”
- para uporządkowana — nawiasy okrągłe, a kolejność ma znaczenie
- pierwszy element pary zawsze z pierwszego zbioru
- drugi element pary zawsze z drugiego zbioru
Dwa elementy w ustalonej kolejności. .
Jak zapamiętać: jak współrzędne punktu: najpierw , potem .
Skrót od — pary, w których oba elementy są z .
Jak zapamiętać: jak , tylko zamiast mnożenia liczb — pary.
Wyznacz A × B i B × A dla A = {3, 4, 5}, B = {−2, −1, 0}
Zad. 1, str. 36, c)- Budujemy tabelkę: wiersze z , kolumny z . Dzięki temu żadna para nie zginie.
- Przepisujemy pary wiersz po wierszu i sprawdzamy ich liczbę: .
- Zapisujemy . To te same liczby, ale z odwróconą kolejnością w parach.
- Rysujemy oba zbiory w układzie współrzędnych. Rysunek pokazuje, że to dwa różne zbiory.
Krok 4 jest potrzebny, gdy polecenie mówi „przedstaw w układzie współrzędnych”.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Zbuduj tabelkę par
Wiersze to elementy , kolumny to elementy :
Dlaczego?Tabelka gwarantuje, że żadna para nie zginie: każdy wiersz z każdą kolumną to dokładnie „każdy z każdym”.
- Zapisz A × B
Sprawdzenie: par. Zgadza się.
- Zapisz B × A
Teraz pierwszy element pary pochodzi z :
Dlaczego?To te same liczby, ale w odwrotnej kolejności w parze. Ponieważ , zbiory i są różne — choć oba mają po 9 par.
Inny sposóbNie trzeba budować drugiej tabelki. Weź każdą parę z i zamień w niej liczby miejscami: , i tak dalej.
- Narysuj oba zbiory w układzie współrzędnych
●
○
Żółta przerywana linia to prosta . Kropki są odbiciem kropek w tej prostej — bo w każdej parze zamieniamy miejscami i .
Jak czytać ten rysunek: każda kropka to jedna para: pierwszy element pary to współrzędna (w poziomie), drugi to (w pionie). Przełączaj i . W trybie „oba naraz” widać, że jeden zbiór kropek to odbicie drugiego.
Iloczyn kartezjański przedziałów w układzie współrzędnych
Gdy i są przedziałami, par jest nieskończenie wiele — nie wypiszesz ich, ale narysujesz. Wszystkie punkty z i tworzą obszar (zwykle prostokąt, czasem nieskończony).
Najpierw prosty przykład: , . Oba przedziały domknięte, więc wszystkie brzegi są ciągłe.
Zamalowane są punkty, dla których i .
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
Zamalowane są punkty, dla których i .
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
zamalowany prostokąt to : każdy jego punkt ma od 1 do 3 i od 2 do 4. Przełącz na — prostokąt „kładzie się” na boku, bo teraz jest z , a z .
Przedstaw A × B i B × A dla A = (−∞, 5), B = [2, ∞)
Zad. 2, str. 36, b)- Tłumaczymy przedziały na nierówności: warunek dla i warunek dla . Z nierówności łatwiej rysować.
- Rysujemy brzegi: ciągłe tam, gdzie koniec należy, przerywane tam, gdzie nie.
- Zamalowujemy obszar, w którym oba warunki są spełnione naraz.
- Rysujemy tym samym przepisem, z zamienionymi rolami i .
Krok 4 da się zrobić szybciej: obszar to odbicie obszaru względem prostej .
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Przetłumacz przedziały na nierówności
to (5 nie należy). to (2 należy).
Dlaczego?W pierwszy element pary (współrzędna ) jest z , a drugi () z . Dlatego warunek z dotyczy , a z — .
- Narysuj brzegi
- — prosta pionowa przerywana, bo (nawias okrągły);
- — prosta pozioma ciągła, bo (nawias kwadratowy).
- Zamaluj obszar
to punkty na lewo od i nad (razem z tą prostą). Obszar ciągnie się w nieskończoność w lewo i w górę.
Zamalowane są punkty, dla których i .
- prosta — przerywana, bo (nawias okrągły)
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
Zamalowane są punkty, dla których i .
- prosta — ciągła, bo (nawias kwadratowy)
- prosta — przerywana, bo (nawias okrągły)
Jak czytać ten rysunek: niebieski obszar to , strzałki pokazują, w którą stronę biegnie bez końca. Brzeg przerywany = te punkty nie należą do zbioru, ciągły = należą. Róg jest pustym kółkiem, bo . Przełącz na , żeby zobaczyć drugą część zadania.
Inny sposóbRysunek sprawdzisz jednym punktem. Weź np. : i , więc punkt należy do — musi leżeć w zamalowanym obszarze. Punkt nie należy, bo to fałsz — musi leżeć poza nim.
- Narysuj B × A
Teraz , czyli (prosta ciągła), a , czyli (prosta przerywana). Obszar leży na prawo od i pod — to odbicie poprzedniego obszaru względem prostej .
Dlaczego?W zamieniamy role zbiorów: teraz to wyznacza , a wyznacza . Dlatego ciągła i przerywana linia zamieniają się miejscami.
Zasada włączeń i wyłączeń
W grupie jest 30 osób. 20 lubi pizzę, 15 lubi sushi, a 5 lubi jedno i drugie. Ile osób lubi cokolwiek z tych dwóch? Kusi, żeby dodać: . Ale to więcej, niż jest osób w grupie! Problem: te 5 osób, które lubią oba dania, policzyliśmy dwa razy — raz wśród „pizzowych”, raz wśród „sushi”. Trzeba je raz odjąć: .
Czytamy: moc sumy A i B równa się moc A plus moc B minus moc części wspólnej
- włączamy oba zbiory — część wspólna wchodzi dwa razy
- wyłączamy część wspólną raz, żeby każdy był policzony dokładnie raz
Dla trzech zbiorów (wzór ze slajdów):
- dodajemy trzy zbiory
- odejmujemy trzy części wspólne par
- dodajemy z powrotem część wspólną wszystkich trzech
Czy przedsiębiorca może wysłać w trasę co najmniej połowę ciężarówek?
Zad. 4, str. 40Firma ma 85 ciężarówek. Przegląd wykazał, że 20 nie spełnia norm emisji spalin, 30 ma uszkodzone amortyzatory, a 10 niesprawne hamulce. 10 ciężarówek ma problem ze spalinami i amortyzatorami, 7 — z amortyzatorami i hamulcami, 7 — ze spalinami i hamulcami, a 5 ma wszystkie trzy usterki. W trasę mogą jechać tylko ciężarówki bez usterek. Czy przedsiębiorca może wysłać w trasę co najmniej połowę z nich?
- Nazywamy zbiory literami. Każda usterka to jeden zbiór.
- Wypisujemy dane jako moce zbiorów, żeby wstawić je do wzoru bez szukania w treści.
- Liczymy ciężarówki z co najmniej jedną usterką — wzorem włączeń i wyłączeń.
- Liczymy sprawne ciężarówki i porównujemy je z połową floty. O to pyta zadanie.
- Sprawdzamy wynik na diagramie Venna.
Inna droga: od razu wypełnić diagram od środka na zewnątrz i dodać kawałki (krok 5). Wzór jest szybszy, a diagram łatwiej sprawdzić.
Spróbuj najpierw samodzielnie. Potem odkrywaj kroki po jednym — w każdym jest „co robimy” i „dlaczego”.
- Nazwij zbiory
- — ciężarówki, które nie spełniają norm emisji spalin,
- — ciężarówki z uszkodzonymi amortyzatorami,
- — ciężarówki z niesprawnymi hamulcami.
Dlaczego?Każda usterka to jeden zbiór. Ciężarówka z dwiema usterkami należy do dwóch zbiorów naraz — dlatego koła na diagramie się przecinają.
- Wypisz dane
- Policz ciężarówki z co najmniej jedną usterkąDlaczego?
Suma to ciężarówki, które mają co najmniej jedną usterkę. Gdybyśmy dodali tylko , ciężarówki z kilkoma usterkami policzylibyśmy kilka razy.
- Policz sprawne i odpowiedz
Sprawne to te bez żadnej usterki: . Połowa floty to .
Ponieważ , przedsiębiorca może wysłać w trasę co najmniej połowę ciężarówek.
Dlaczego?„Bez żadnej usterki” to dopełnienie sumy: . Jego moc to wszystkie ciężarówki minus te z usterką.
- Sprawdź na diagramie
Wpisz liczby do diagramu od środka na zewnątrz. Jeśli wszystko się zsumuje do 85, wynik jest dobry.
A — nie spełnia norm spalinB — uszkodzone amortyzatoryC — niesprawne hamulce
- Środek. Do wszystkich trzech zbiorów naraz należy . Wpisujemy 5 w sam środek.
- Tylko dwa zbiory. , ale 5 z nich siedzi już w środku, więc „tylko A i B” to . Tak samo: tylko A i C: , tylko B i C: .
- Tylko jeden zbiór. Od całego zbioru odejmujemy to, co już wpisane w jego kole. Tylko A: . Tylko B: . Tylko C: .
- Poza zbiorami. W kołach jest razem — tyle samo, ile daje wzór. Poza kołami zostaje .
Jak czytać ten rysunek: liczba w każdym kawałku to ciężarówki z dokładnie tym zestawem usterek. Środek — wszystkie trzy usterki, kawałki między dwoma kołami — dokładnie dwie, kawałki tylko w jednym kole — jedna. Liczba w lewym dolnym rogu to ciężarówki sprawne.
Ściąga przed kolokwium
Ćwiczenia przed kolokwium
Krótkie zadania z natychmiastową odpowiedzią, ułożone według poleceń z kolokwium. Przy każdej odpowiedzi — dobrej i złej — zobaczysz, dlaczego tak jest. Wszystko da się zrobić na telefonie.
Wypisz elementy i policz moc
Wypisz elementy zbioru .
Dobrze.Nie tym razem. Na zajęciach , więc zaczynamy od zera. Warunek wyklucza czwórkę.Wypisz elementy zbioru .
Dobrze.Nie tym razem. Przy stoi , więc odpada. Przy 2 stoi , więc 2 zostaje. Liczby całkowite pomiędzy: .Ile wynosi moc zbioru ?
Dobrze.Nie tym razem. Stały krok 3: . Odpowiedź 9 to liczba „skoków”, a elementów jest o jeden więcej. 27 to sama różnica .Ile wynosi moc zbioru ?
Dobrze.Nie tym razem. Elementy: — siedem liczb. 3 należy (), 10 nie ().Ile wynosi moc zbioru ?
Dobrze.Nie tym razem. W zbiorze nic się nie powtarza: to zbiór , więc moc 3. Szóstka to liczba wpisanych symboli, a nie elementów.Ile wynosi moc zbioru ?
Dobrze.Nie tym razem. Elementy: (bo , a już nie). Moc 5. Odpowiedź 9 wyszłaby dla liczb całkowitych od do — ale ujemnych nie ma w .Ile elementów ma zbiór ?
Dobrze.Nie tym razem. To przedział . Należą do niego np. , , , … — nieskończenie wiele liczb. Odpowiedź 1 to sama liczba całkowita 2.
Zapisz jako przedział
Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. — koniec należy, nawias kwadratowy. Przy zawsze nawias okrągły, więc jest błędne.Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. Przy 1 stoi (nawias okrągły), przy 6 stoi (nawias kwadratowy).Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. „I” to część wspólna: liczby większe od 0 i jednocześnie mniejsze od 5. Oba końce odpadają (znaki ostre).Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. „Lub” to suma: dwa kawałki osi. nie należy (), 4 należy (). Pierwsza odpowiedź to dokładnie „dziura” między kawałkami.Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. Żadna liczba nie jest naraz większa od 3 i mniejsza od 1. Część wspólna tych przedziałów jest pusta.Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. Każda liczba spełnia co najmniej jeden warunek: mniejsze od 5 — pierwszy, a 5 i większe — drugi. Suma to cała oś. to część wspólna, czyli wynik dla „i”.Na osi jest pełne kółko w 2, puste kółko w 7 i gruba kreska między nimi. Jaki to przedział?
Dobrze.Nie tym razem. Pełne kółko = koniec należy = nawias kwadratowy. Puste kółko = nie należy = nawias okrągły.Zapisz .
Dobrze.Nie tym razem. Najpierw nawias: daje . Potem „lub” z — suma, więc znak . Liczby między 0 a 3 (np. 1) nie spełniają żadnego warunku, więc jest za duże.
Działania na zbiorach
Liczby od 1 do 10
, — liczby parzyste z , . Zaznacz elementy każdego zbioru.
Przy każdym działaniu stuknij elementy, które należą do wyniku (drugie stuknięcie odznacza). Jeśli nic nie zaznaczysz, odpowiadasz: zbiór pusty . Kiedy skończysz, kliknij „Sprawdź”.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do i należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do i należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do i należy do , więc należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do i należy do , więc należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do , ale nie należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do , ale nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w A.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
Gdy jeden zbiór siedzi w drugim
, , . Najpierw wypisz elementy , i na kartce, potem zaznacz elementy każdego zbioru.
Przy każdym działaniu stuknij elementy, które należą do wyniku (drugie stuknięcie odznacza). Jeśli nic nie zaznaczysz, odpowiadasz: zbiór pusty . Kiedy skończysz, kliknij „Sprawdź”.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do i należy do , więc należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- należy do i należy do , więc należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do części wspólnej należy tylko to, co jest w A i w B naraz.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do i należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- należy do i należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do sumy należy wszystko, co jest w A lub w B (wystarczy jeden ze zbiorów).
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w A i nie jest w B.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , ale należy do , więc należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do i nie należy do , więc nie należy do . Do należy to, co jest w B i nie jest w A.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- należy do , więc nie należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do , więc należy do . Do należy wszystko z , czego nie ma w B.
- nie należy do i nie należy do , więc należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- należy do i należy do , więc nie należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- nie należy do , ale należy do , więc nie należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- nie należy do i nie należy do , więc należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
- nie należy do i nie należy do , więc należy do . Do należy to, czego nie ma ani w A, ani w B.
, . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Suma to wszystko z obu zbiorów, ale 3 wpisujemy raz — w zbiorze nic się nie powtarza. to część wspólna., . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Z wycinamy to, co jest w ( i ). Zostaje . to — odwrotna kolejność., . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Dopełnienie to reszta uniwersum: elementy , których nie ma w . Siódemki nie ma w , więc nie może być w ., . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Zbiory nie mają wspólnego elementu, więc część wspólna jest pusta: . Zapis to zbiór z liczbą zero — to nie to samo co zbiór pusty.Do zbioru należą elementy, które…
Dobrze.Nie tym razem. To dopełnienie sumy: wszystko poza oboma kołami. Ostatnia odpowiedź opisuje — wszystko poza częścią wspólną.Z prawa de Morgana to:
Dobrze.Nie tym razem. Dopełnienie części wspólnej to suma dopełnień — jak w logice: . to .
Zawieranie się i równość
, . Co jest prawdą?
Dobrze.Nie tym razem. Każdy element (1 i 2) jest w , więc . W drugą stronę nie: , a — to wyrzutek. Dlatego zbiory nie są równe., . Co jest prawdą?
Dobrze.Nie tym razem. (zero jest liczbą naturalną). To dokładnie te same elementy co w , więc zbiory są równe.Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. Każda liczba od 1 do 3 (z końcami) jest większa od 0 i mniejsza od 4. Nie ma wyrzutka. A 1 należy do , bo .Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. Wyrzutkiem jest koniec 1: w jest (nawias kwadratowy), w go nie ma (nawias okrągły). Piątka należy do obu.Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. Pierwszy zbiór to i każda z tych liczb leży w . Ułamki w przedziale nie przeszkadzają — sprawdzamy elementy pierwszego zbioru.Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. Przedział ma ułamki, a drugi zbiór to tylko . To, że , nie jest wyrzutkiem — wyrzutek musi należeć do pierwszego zbioru.Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. Zbiór pusty zawiera się w każdym zbiorze: nie ma w nim żadnego elementu, który mógłby być wyrzutkiem.
Iloczyn kartezjański
, . Ile par ma ?
Dobrze.Nie tym razem. . Odpowiedź 5 to (dodawanie zamiast mnożenia), a 8 to ., . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Pierwszy element pary z , drugi z . Druga odpowiedź to , a trzecia to ., . Czy ?
Dobrze.Nie tym razem. W na pierwszym miejscu stoi element . , więc . Ta para należy do .Dla ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. — wszystkie pary z elementów , także z powtórzeniem: i . Podnoszenie elementów do kwadratu dałoby — ale to nie jest potęga zbioru., . Ile par ma ?
Dobrze.Nie tym razem. — tyle samo co . Zmienia się kolejność w parach, a nie ich liczba., . Jak wygląda w układzie współrzędnych?
Dobrze.Nie tym razem. Pierwszy zbiór wyznacza , drugi . Oba przedziały są domknięte, więc wszystkie brzegi są ciągłe. Pierwsza odpowiedź to ., . Jaka jest prosta na rysunku ?
Dobrze.Nie tym razem. pochodzi z , a (nawias okrągły). Punkty na tej prostej nie należą do zbioru, więc rysujemy ją przerywaną., . Który opis pasuje do ?
Dobrze.Nie tym razem. W współrzędna jest z (), a z (). Pierwsza odpowiedź opisuje .
Zasada włączeń i wyłączeń
, , . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. . 21 to suma bez odjęcia części wspólnej (4 elementy policzone dwa razy), a 25 to dodanie jej zamiast odjęcia.W grupie 40 osób: 25 uczy się angielskiego, 18 niemieckiego, 10 obu języków. Ile osób nie uczy się żadnego z nich?
Dobrze.Nie tym razem. Co najmniej jeden język: . Żadnego: . 33 to odpowiedź na inne pytanie, a wychodzi, gdy zapomnisz odjąć tych, którzy uczą się obu.W tej samej grupie: ile osób uczy się tylko angielskiego?
Dobrze.Nie tym razem. Z 25 osób uczących się angielskiego 10 uczy się też niemieckiego. Tylko angielski: ., , , , , , . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. . 15 wychodzi, gdy zapomnisz dodać na końcu, a 24 to samo dodanie trzech zbiorów.Zadanie mówi: „4 osoby mają tylko cechy A i B (bez C), a 2 osoby mają wszystkie trzy cechy”. Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. to wszyscy z cechami A i B — także ci, którzy mają też C. .Dlaczego we wzorze dla trzech zbiorów na końcu dodajemy ?
Dobrze.Nie tym razem. Element z trzech zbiorów jest w , , (3 razy dodany) i w każdej z trzech par (3 razy odjęty). Bez ostatniego składnika wypadłby z wyniku.Wśród 60 studentów 30 ma laptopa, 25 tablet, 20 smartwatch. Laptop i tablet: 10, laptop i smartwatch: 8, tablet i smartwatch: 6, wszystkie trzy: 4. Ilu studentów nie ma żadnego z tych urządzeń?
Dobrze.Nie tym razem. Co najmniej jedno: . Żadnego: . Odpowiedź 9 wychodzi, gdy zapomnisz o .
Quiz z teorii
Zbiory — 10 pytań
Który zbiór jest równy zbiorowi ?
Dobrze.Nie tym razem. Kolejność i powtórzenia nie mają znaczenia: . to przedział liczb rzeczywistych między 1 a 3 — bez 1 i 3.Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Zbiór pusty nie ma żadnego elementu, więc jego moc to 0.Co na zajęciach nazywamy „iloczynem zbiorów” i ?
Dobrze.Nie tym razem. „Iloczyn zbiorów” to część wspólna . to iloczyn kartezjański — zbiór par. Podobne nazwy, zupełnie różne działania.Nawias kwadratowy przy końcu przedziału oznacza, że…
Dobrze.Nie tym razem. Nawias kwadratowy „trzyma” koniec: należy do przedziału, na osi rysujemy pełne kółko.Dlaczego przy zawsze stoi nawias okrągły?
Dobrze.Nie tym razem. Nieskończoność to nie liczba — nie da się do niej dojść. Drugi koniec może mieć nawias kwadratowy, np. .Działaniu na zbiorach odpowiada w logice spójnik:
Dobrze.Nie tym razem. wtedy, gdy . Suma odpowiada .Od czego zależy dopełnienie ?
Dobrze.Nie tym razem. to elementy , których nie ma w . Zmień , a zmieni się dopełnienie.Wiemy, że i . Co z tego wynika?
Dobrze.Nie tym razem. Każdy element jest w i każdy element jest w — czyli zbiory mają te same elementy.Czym się różnią jako element iloczynu kartezjańskiego i ?
Dobrze.Nie tym razem. , ale ., . Ile wynosi ?
Dobrze.Nie tym razem. Każdy z 5 elementów łączymy z każdym z 2 elementów : par.