← Wszystkie moduły
Matematyka · moduł 10 z 13

Funkcje wielu zmiennych — pochodne cząstkowe i ekstrema bezwarunkowe

Gdy wynik zależy od dwóch liczb naraz — ceny i reklamy, pracy i kapitału — potrzebna jest funkcja dwóch zmiennych. Nauczysz się liczyć jej pochodne po każdej zmiennej osobno i szukać jej szczytów i dołków procedurą z zajęć.

Czasok. 90 min
PotrzebujeszPochodne (moduł 8), układy równań (moduł 5) i wyznacznik macierzy 2 × 2 (moduł 4) — przypominamy je na miejscu.
Szybka powtórkaSame ćwiczenia ↓

Kurs działa na telefonie, ale wygodniej uczyć się go na komputerze albo tablecie. Rysunki i rachunki krok po kroku mają tam więcej miejsca.

Po tym module umiesz:
  • policzyć wartość funkcji dwóch zmiennych w punkcie
  • policzyć pochodne cząstkowe pierwszego i drugiego rzędu, zamrażając drugą zmienną
  • zapisać gradient i hesjan oraz skorzystać z twierdzenia Schwarza
  • rozwiązać układ równań ∇f = 0 i znaleźć punkty stacjonarne
  • rozstrzygnąć wyznacznikiem hesjanu, czy w punkcie jest maksimum, minimum, czy nie ma ekstremum

Po co to jest

Zysk sklepu internetowego zależy od dwóch rzeczy naraz: od ceny i od wydatków na reklamę. Wyższa cena daje więcej z każdej sztuki, ale mniej klientów. Więcej reklamy to więcej klientów, ale też więcej kosztów. Szukasz najlepszej pary liczb — a nie jednej liczby, jak w modułach 8 i 9.

Taką zależność opisuje funkcja dwóch zmiennych: wstawiasz dwie liczby, dostajesz jedną. Jej wykres to już nie krzywa, tylko powierzchnia — jak teren z górkami i dolinami:

szczyt

najwyższy punkt — maksimum

Jak czytać:

wykres funkcji z zadania 2 k), f(x,y)=−x2+xy−y2+2x−y−11f(x, y) = -x^2 + xy - y^2 + 2x - y - 11. Każdy punkt (x,y)(x, y) podłogi (płaszczyzny xyxy) ma swoją wysokość f(x,y)f(x, y) — tu wszystkie są ujemne, ale liczy się kształt terenu. Na szczycie, przy x=1x = 1 i y=0y = 0, funkcja ma największą wartość. Pod koniec modułu znajdziesz ten szczyt z samego wzoru.

Narzędzia są te same co dla jednej zmiennej — pochodna przyrównana do zera i druga pochodna — tylko liczy się je po każdej zmiennej osobno.

Jak przejdziemy przez ten moduł

  1. Pojęcia (sekcja 3): funkcja dwóch zmiennych, pochodna cząstkowa, gradient, hesjan i ekstremum — każde na rysunku.
  2. Pochodne cząstkowe (Zad. 1): jeden przepis na wszystkie przykłady z listy.
  3. Ekstrema bezwarunkowe (Zad. 2): procedura z zajęć w sześciu krokach — najpierw układ równań, potem wyznacznik hesjanu.

Co będzie na kolokwium

Na liście są dwa polecenia: Zad. 1 (12 funkcji) i Zad. 2 (16 funkcji). Poniżej oba polecenia i dwa typowe warianty — od najprostszego. Każde ma w module swój przepis i ćwiczenia.

To na razie tylko mapa — nie musisz jeszcze rozumieć tych pojęć. Wrócisz tu, gdy będziesz szukać przepisu.

  1. 1
    „Oblicz pochodne cząstkowe pierwszego i drugiego rzędu funkcji względem każdej ze zmiennych”

    Liczysz pochodną po , a traktujesz jak liczbę. Potem odwrotnie. Drugie pochodne liczysz z pierwszych tak samo.

  2. 2
    „Wyznacz gradient i hesjan funkcji, także w punkcie”

    Gotowe pochodne układasz w wektor i macierz. W punkcie — wstawiasz liczby do gotowych wzorów.

    Przepis i przykłady ↓Ćwiczenia ↓pytania ze slajdów (gradient, hesjan)
  3. 3
    „Wyznacz punkty stacjonarne (rozwiąż układ )”

    Obie pierwsze pochodne przyrównujesz do zera i rozwiązujesz układ dwóch równań.

  4. 4
    „Wyznacz ekstrema bezwarunkowe funkcji”

    Procedura z zajęć: punkty stacjonarne, hesjan w każdym punkcie, jego wyznacznik i warunek dostateczny.

Pojęcia od podstaw

Pójdziemy tak: funkcja dwóch zmiennych → pochodna cząstkowa → gradient → drugie pochodne i hesjan → ekstremum.

Funkcja dwóch zmiennych

Slajd z zajęć: funkcja wielu zmiennych f(x1,x2,…,xn)f(x_1, x_2, \ldots, x_n) ma więcej niż jeden argument. Zamiast x1,x2x_1, x_2 pisze się zwykle x,yx, y. Na zajęciach zajmujemy się funkcjami dwóch zmiennych: f(x,y)f(x, y).

Funkcja dwóch zmiennych
czytamy: „ef od iks, igrek”

Maszynka, do której wkładasz dwie liczby naraz: i . Wynik to jedna liczba. Żeby go policzyć, musisz znać obie — sam nie wystarczy.

Jak zapamiętać: Jak położenie na mapie: dwie współrzędne (wschód i północ), a odpowiedź to wysokość terenu.

Na przykład f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y:

punktrachunekwartość
(1,2)(1, 2)f(1,2)=12⋅2=1⋅2f(1, 2) = 1^2 \cdot 2 = 1 \cdot 222
(2,1)(2, 1)f(2,1)=22⋅1=4⋅1f(2, 1) = 2^2 \cdot 1 = 4 \cdot 144
(−1,3)(-1, 3)f(−1,3)=(−1)2⋅3=1⋅3f(-1, 3) = (-1)^2 \cdot 3 = 1 \cdot 333

Jak czytać tabelę: pierwsza liczba w nawiasie trafia w miejsce xx, druga — w miejsce yy. Kolejność ma znaczenie: f(1,2)=2f(1, 2) = 2, a f(2,1)=4f(2, 1) = 4.

Pochodna cząstkowa: po każdej zmiennej osobno

Slajd z zajęć: pochodna cząstkowa funkcji ff względem zmiennej xx to pochodna, przy obliczaniu której wszystkie pozostałe zmienne traktujemy jak stałe.

Pochodna cząstkowa po x
czytamy: „de ef po de iks — pochodna cząstkowa ef względem iks”

Zwykła pochodna po , w której litera jest „zamrożona”: zachowuje się jak liczba. Okrągłe (czytamy „de”) mówi, że pochodna jest cząstkowa.

Jak zapamiętać: Okrągłe de zamiast zwykłego: liczysz tylko część — po jednej literze.

Pochodna cząstkowa po y
czytamy: „de ef po de igrek — pochodna cząstkowa ef względem igrek”

Teraz odwrotnie: liczysz po , a zamrożony jest .

Co znaczy „zamrozić”? Weź f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y i ustal y=2y = 2. Zostaje zwykła funkcja jednej zmiennej: f(x,2)=x2⋅2=2x2f(x, 2) = x^2 \cdot 2 = 2x^2. Jej pochodna to 4x4x, a w punkcie x=1x = 1: 4⋅1=44 \cdot 1 = 4.

Wzór robi to samo w jednym kroku, z literą zamiast liczby: przy zamrożonym yy (na złoto — litera zamrożona, czyli traktowana jak liczba) funkcja x2yx^2\cG{y} to „liczba y\cG{y} razy x2x^2”, więc

∂f∂x=y⋅2x=2xy,∂f∂x(1,2)=2⋅1⋅2=4.\begin{aligned} &\frac{\partial f}{\partial x} = \cG{y} \cdot 2x = 2xy, \\ &\frac{\partial f}{\partial x}(1, 2) = 2 \cdot 1 \cdot 2 = 4. \end{aligned}

Wyszło to samo. Zapis ∂f∂x(1,2)\frac{\partial f}{\partial x}(1, 2) to pochodna cząstkowa w punkcie (1,2)(1, 2): wzór z wstawionymi liczbami. Na rysunku: zamrożenie y=2y = 2 to przekrój powierzchni wzdłuż osi xx (turkusowa linia), a pochodna cząstkowa to nachylenie tego przekroju.

(1, 2)xyz

przekrój przy zamrożonym (idziesz wzdłuż osi )przekrój przy zamrożonym (idziesz wzdłuż osi )punkt na powierzchni

Jak czytać:

siatka to wykres f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y. Obie kolorowe linie przechodzą przez punkt (1,2)(1, 2). Turkusowa leży nad prostą y=2y = 2, złota — nad prostą x=1x = 1. Każda z nich to wykres zwykłej funkcji jednej zmiennej — narysowane są niżej, osobno.

12246xznachylenie 4

przekrój : styczna w punkcie

Jak czytać:

turkusowy przekrój z rysunku wyżej, oglądany z boku: z=f(x,2)=2x2z = f(x, 2) = 2x^2. Styczna w x=1x = 1 ma nachylenie 44 — to ∂f∂x(1,2)\frac{\partial f}{\partial x}(1, 2).

123123yznachylenie 1

przekrój :

Jak czytać:

złoty przekrój: z=f(1,y)=12⋅y=yz = f(1, y) = 1^2 \cdot y = y. To prosta — wznosi się o 11 na każdy krok o 11 w prawo. Stąd ∂f∂y(1,2)=1\frac{\partial f}{\partial y}(1, 2) = 1. Ze wzoru: ∂f∂y=x2⋅1=x2\frac{\partial f}{\partial y} = \cG{x^2} \cdot 1 = x^2, w punkcie (1,2)(1, 2): 12=11^2 = 1.

Sprawdź się
  1. . Ile wynosi ?

Gradient

Slajd z zajęć: pierwsze pochodne cząstkowe tworzą wektor nazywany gradientem. Gradient to wektor kolumnowy (pionowy):

Gradient
czytamy: „nabla ef albo gradient ef”

Pionowy wektor z pierwszych pochodnych cząstkowych: u góry pochodna po , na dole po . Dla trzech zmiennych ma trzy pozycje.

Jak zapamiętać: Odwrócony trójkąt to „nabla” — nazwa od harfy w kształcie trójkąta.

Dla f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y policzyliśmy już ∂f∂x=2xy\frac{\partial f}{\partial x} = 2xy i ∂f∂y=x2\frac{\partial f}{\partial y} = x^2, więc:

,
=

Jak czytać: w punkcie (1,2)(1, 2) nachylenie powierzchni wynosi 44 w kierunku osi xx i 11 w kierunku osi yy — tak jak na przekrojach wyżej.

Drugie pochodne cząstkowe i hesjan

Z pochodnej cząstkowej można znowu policzyć pochodną cząstkową — to pochodna cząstkowa drugiego rzędu. Funkcja dwóch zmiennych ma ich cztery (slajd: drugich pochodnych jest tyle, ile wynosi kwadrat liczby zmiennych, 22=42^2 = 4):

Czytamy: de dwa ef po de iks kwadrat, de dwa ef po de igrek kwadrat, de dwa ef po de iks de igrek, de dwa ef po de igrek de iks

druga pochodna po — pochodną liczysz jeszcze raz po
druga pochodna po — pochodną liczysz jeszcze raz po
pochodna mieszana — na slajdzie: pierwsza pochodna względem , druga względem . Bierzesz i liczysz z niej pochodną po
druga z pochodnych mieszanych — najpierw względem , potem względem

Dla f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y, gdzie ∂f∂x=2xy\frac{\partial f}{\partial x} = 2xy i ∂f∂y=x2\frac{\partial f}{\partial y} = x^2:

pochodnaliczysz zzamrożonewynik
∂2f∂x2\frac{\partial^2 f}{\partial x^2}2xy2xy po xxyy2y⋅1=2y2\cG{y} \cdot 1 = 2y
∂2f∂y2\frac{\partial^2 f}{\partial y^2}x2x^2 po yyxx00 (x2x^2 to liczba)
∂2f∂x∂y\frac{\partial^2 f}{\partial x \partial y}2xy2xy po yyxx2x⋅1=2x2\cG{x} \cdot 1 = 2x
∂2f∂y∂x\frac{\partial^2 f}{\partial y \partial x}x2x^2 po xxyy2x2x

Jak czytać tabelę: w drugiej kolumnie wzór, który różniczkujesz, i zmienna, po której liczysz. Trzecia kolumna mówi, która litera jest wtedy liczbą. Obie mieszane wyszły równe: 2x2x.

Slajd z zajęć: drugie pochodne cząstkowe tworzą kwadratową macierz nazywaną hesjanem:

Hesjan
czytamy: „hesjan funkcji ef”

Macierz drugich pochodnych cząstkowych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej (z lewego górnego rogu do prawego dolnego) stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.

Jak zapamiętać: Nazwa od matematyka Ludwiga Hessego — nie musisz jej pamiętać.

Z twierdzenia Schwarza hesjan jest symetryczny: wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same. Dla f(x,y)=x2yf(x, y) = x^2y:

Ekstremum bezwarunkowe: szczyt, dołek i siodło

Slajd z zajęć: ekstremum bezwarunkowe funkcji wielu zmiennych to odpowiednik ekstremum lokalnego funkcji jednej zmiennej — punkt, w którym funkcja przyjmuje lokalnie (w otoczeniu punktu) wartość największą albo najmniejszą. Otoczenie to tu małe kółko wokół punktu na płaszczyźnie xyxy (a nie przedział, jak w module 9). „Bezwarunkowe”, bo xx i yy nie muszą spełniać żadnego dodatkowego równania (byle należały do dziedziny) — takie warunki dojdą w module 11.

Na rysunkach trzy funkcje. Wszystkie w punkcie (0,0)(0, 0) są „płaskie” — obie pochodne cząstkowe są tam zerem — ale tylko dwie mają tam ekstremum:

miska:

minimumxyz

górka:

maksimumxyz

siodło:

siodłoxyz

punkt — pełna kropka: ekstremum, pusta: brak ekstremumsiodło wzdłuż osi : dołeksiodło wzdłuż osi : szczyt

Jak czytać rysunki: w misce punkt (0,0)(0, 0) leży najniżej — to minimum. W górce leży najwyżej — maksimum. Siodło wygląda jak siodło konia albo przełęcz w górach: idąc wzdłuż osi xx (turkusowa linia), jesteś w dołku, a idąc wzdłuż osi yy (złota linia) — na szczycie. Ani najwyżej, ani najniżej w okolicy, więc ekstremum nie ma.

Co odróżnia miskę, górkę i siodło? Drugie pochodne — tak jak w module 9 znak f′′f'' odróżniał kształt ∪ od ∩. Tu robią to dwie liczby z hesjanu: wyznacznik WW (siodło czy nie) i lewy górny element a11a_{11} (miska czy górka).

Sprawdźmy na trzech rysunkach. Wszystkie hesjany są stałe (bez xx i yy), więc w (0,0)(0, 0) każdy ma te same liczby co w każdym innym punkcie:

funkcjahesjanWWa11a_{11}wniosek
x2+y2x^2 + y^2na przekątnej 22 i 22, poza nią 002⋅2−0⋅0=4>02 \cdot 2 - 0 \cdot 0 = 4 > 02>02 > 0minimum
−x2−y2-x^2 - y^2na przekątnej −2-2 i −2-2, poza nią 00(−2)⋅(−2)−0⋅0=4>0(-2) \cdot (-2) - 0 \cdot 0 = 4 > 0−2<0-2 < 0maksimum
x2−y2x^2 - y^2na przekątnej 22 i −2-2, poza nią 002⋅(−2)−0⋅0=−4<02 \cdot (-2) - 0 \cdot 0 = -4 < 0—brak (siodło)

Jak czytać tabelę: w każdym wierszu najpierw WW. Dopiero gdy W>0W > 0, patrzysz na znak a11a_{11}. Przy siodle a11=2a_{11} = 2 jest dodatni, ale to nie ma znaczenia — W<0W < 0 rozstrzyga, że ekstremum nie ma.

Pochodne cząstkowe

Cel: sześć wzorów — dwie pierwsze pochodne i cztery drugie — zapisane na końcu jako gradient i hesjan.

W rachunkach przy pierwszej linii każdego etapu stoi jego numer — najedź na niego (na telefonie: stuknij), żeby przypomnieć sobie, po co ten etap jest. Na złoto zaznaczona jest litera zamrożona w danej pochodnej.

Zadanie · krok po kroku

Zad. 1 a)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie.

  1. Pierwsze pochodne: każdy składnik osobno. Przy pochodnej po xx litera yy jest liczbą — składnik −9y-9y znika, a y2y^2 w 5x2y25x^2y^2 zostaje jako współczynnik.
  2. Drugie po tej samej zmiennej: z wyników kroku 1, tą samą metodą.
  3. Mieszane: pochodną po xx liczymy po yy i odwrotnie. Obie wyjdą równe — to sprawdzenie.
  4. Gradient i hesjan: porządkujemy wyniki.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba. Każdy składnik liczysz osobno.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Pomyśl o jak o liczbie, np. : wtedy , a . Z literą: . Składnik bez litery przy zamrożonym jest zwykłą liczbą, a pochodna liczby to (wzór 1).

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    Składnik nie ma — przy zamrożonym to liczba, pochodna . Składnik daje .

  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    Liczysz z wyniku . Przy zamrożonym składniki i są liczbami.

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
    Dlaczego?

    Liczysz z , tym razem po : to liczba przed .

  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Gdy w funkcji jest iloczyn, ale tylko jeden czynnik zawiera daną zmienną, reguła iloczynu nie jest potrzebna — drugi czynnik to liczba:

Zadanie · krok po kroku

Zad. 1 d)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie.

  1. Pierwsze pochodne: po xx czynnik ln⁡y\ln y to liczba, po yy czynnik x3x^3 to liczba. Wystarczy reguła 1 (stała przed funkcją).
  2. Drugie po tej samej zmiennej: 1y\frac{1}{y} zapisujemy jako y−1y^{-1}, żeby użyć wzoru 3.
  3. Mieszane: obie wyjdą 3x2y\frac{3x^2}{y}.
  4. Gradient i hesjan.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
    Dlaczego?

    to liczba stojąca przy — zostaje (reguła 1), a . Reguła iloczynu nie jest potrzebna: tylko jeden czynnik ma .

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    Teraz jest liczbą przed , a .

  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Funkcja złożona — litera siedzi w wykładniku razem z drugą:

Zadanie · krok po kroku

Zad. 1 f)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie.

  1. Pierwsze pochodne: reguła 5 — e□e^{\square} razy pochodna wykładnika. Wykładnik xyxy po xx daje yy, po yy daje xx.
  2. Drugie po tej samej zmiennej: w yexyye^{xy} po xx czynnik yy jest liczbą — wystarczy reguła 5.
  3. Mieszane: w yexyye^{xy} po yy oba czynniki mają yy — tu potrzebna jest reguła iloczynu.
  4. Gradient i hesjan.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba. To funkcja złożona: z wykładnikiem .
    Dlaczego?

    Pochodna to razy pochodna wykładnika. Wykładnik po : liczba razy , więc pochodna to .

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    W liczba stoi z przodu. Pochodna po to znowu .

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest . W obie części mają — to iloczyn (reguła 3).
    Dlaczego?

    Pierwszy czynnik : pochodna . Drugi czynnik : pochodna po to . Na końcu wyłącz przed nawias.

  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Logarytm z iloczynu:

Zadanie · krok po kroku

Zad. 1 h)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie.

  1. Pierwsze pochodne: ln⁡□\ln \square ze środkiem x2yx^2y — reguła 5. Po skróceniu wychodzą bardzo proste wyniki.
  2. Drugie po tej samej zmiennej: potęgi z minusem i wzór 3.
  3. Mieszane: 2x\frac{2}{x} nie ma yy, a 1y\frac{1}{y} nie ma xx — obie mieszane to 00.
  4. Gradient i hesjan.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba. To ze środkiem .

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Inny sposób: (dla ). Wtedy od razu .

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    Pochodna środka po to . Skracasz .

  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
    Dlaczego?

    nie ma litery .

  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
    Dlaczego?

    nie ma litery .

  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Pozostałe przykłady z listy

Ten sam przepis, krok po kroku. Kliknij przykład, żeby go rozwinąć.

Zad. 1 b)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: każdy składnik zależy tylko od jednej zmiennej, więc mieszane pochodne to .

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
    Dlaczego?

    przy zamrożonym to liczba (np. ), więc jej pochodna po to . Tak samo .

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    przy zamrożonym to liczba — pochodna .

  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
    Dlaczego?

    Zapisz jako potęgę i użyj wzoru 3: .

  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
    Dlaczego?

    Wynik nie ma litery — po to stała, pochodna .

  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
    Dlaczego?

    nie ma litery .

  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 c)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: w litera zamrożona jest współczynnikiem, a przy pochodnej po znika.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
    Dlaczego?

    W liczba stoi przed jak współczynnik. to liczba — pochodna .

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    to liczba. W współczynnikiem przy jest , a .

  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 e)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: ułamek zapisujemy jako — bez reguły ilorazu.

  1. Najpierw zapisz ułamek jako iloczyn z potęgą: .
    Dlaczego?

    Wtedy przy każdej zmiennej wystarczy wzór 3 — bez reguły ilorazu.

  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
    Dlaczego?

    to liczba przed , a .

  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
    Dlaczego?

    .

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    Wynik nie ma litery — po to liczba.

  5. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
    Dlaczego?

    Minus razy minus daje plus: .

  6. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  7. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  8. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  9. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 g)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: pierwiastki jako potęgi i rachunki na ułamkach w wykładnikach.

  1. Zapisz pierwiastki jako potęgi: , .
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.

    Na kartce:

  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).

    Na kartce:

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).

    Na kartce:

  5. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).

    Na kartce:

  6. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .

    Na kartce:

  7. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  8. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  9. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 i)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: trzy składniki, w tym iloczyn logarytmów — w każdej pochodnej jeden z nich jest liczbą.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
    Dlaczego?

    W tylko ma — reguła iloczynu niepotrzebna.

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    , a .

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 j)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: i wykładniki ujemne.

  1. Zapisz ułamek jako iloczyn z potęgą: .
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).

    Na kartce:

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  5. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).

    Na kartce:

  6. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  7. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  8. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  9. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 k)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: w mianowniku — przy pochodnej po to funkcja złożona . Najdłuższy rachunek na liście.

  1. Zapisz ułamek jako iloczyn: .
    Dlaczego?

    Przy pochodnej po mianownik to po prostu liczba. Przy pochodnej po łatwiej liczyć potęgę niż iloraz.

  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto). to funkcja złożona: potęga z .
    Dlaczego?

    Wykładnik schodzi przed nawias, w wykładniku zostaje , a na końcu mnożysz przez pochodną środka: . to .

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  5. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony). Część z to iloczyn — reguła iloczynu.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Reguła iloczynu (reguła 3): pochodna pierwszego czynnika razy drugi plus pierwszy razy pochodna drugiego. Pierwszy czynnik to , drugi — . Dwa kawałki z kartki to właśnie te dwa iloczyny.

  6. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  7. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  8. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  9. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 l)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: dwie pierwsze pochodne i cztery drugie. Nowe tutaj: reguła iloczynu przy pochodnej po , a po czynnik to liczba.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba. Oba czynniki mają — reguła iloczynu.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Wykładnik ma po pochodną , więc „przepisujesz”.

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony). Znowu iloczyn: razy .

    Na kartce:

  4. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  5. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
    Dlaczego?

    Nawias nie ma — to liczba przed .

  6. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  7. Zapisz gradient: wektor (kolumnę) z pierwszych pochodnych cząstkowych — u góry pochodna po , na dole po .gradient
  8. Zapisz hesjan: macierz drugich pochodnych. W pierwszym wierszu pochodne liczone najpierw po , w drugim — najpierw po . Na przekątnej stoją drugie pochodne po tej samej zmiennej.hesjan
    Dlaczego?

    Hesjan jest symetryczny (twierdzenie Schwarza): wyrażenia nad przekątną i pod nią są takie same.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Gradient i hesjan w punkcie

Cel: liczby zamiast wzorów — wartości pochodnych cząstkowych w jednym punkcie.

Dla Zad. 1 a) w punkcie (1,1)(1, 1) — wzory z rozwiązania wyżej:

=
=

Jak czytać: każdy element to ten sam wzór co w ogólnym gradiencie i hesjanie, tylko z liczbami zamiast liter. Na przykład 10−6+12=1610 - 6 + 12 = 16 i 10−6−9=−510 - 6 - 9 = -5.

Punkty stacjonarne: warunek konieczny

Cel: wszystkie pary (x,y)(x, y), w których obie pierwsze pochodne cząstkowe są równe zeru. To krok 2 procedury i zwykle najtrudniejsza część zadania o ekstremach — reszta to rachunek według wzoru.

Przykład rozwiązany na zajęciach — układ, który nie ma rozwiązań. (Funkcję z ramki, −x3−y3+3xy-x^3 - y^3 + 3xy, rozwiązujemy niżej jako Zad. 2 e).)

Zadanie · krok po kroku

Zad. 2 g)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — albo informacja, że ich nie ma.

  1. Pierwsze pochodne: każdy składnik osobno.
  2. Warunek konieczny: układ ∇f=0\nabla f = 0. Ustawiamy xx pod xx i yy pod yy i dodajemy równania. Wychodzi fałsz, więc punktów stacjonarnych nie ma i dalsze kroki odpadają.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Przenieś liczby na prawą stronę i ustaw pod , a pod — tak jak na zajęciach.
  5. Dodaj równania stronami: , , a po prawej . Wychodzi fałsz.
    Dlaczego?

    Układ jest sprzeczny — nie ma rozwiązań. Nie ma więc punktów stacjonarnych, a bez nich nie ma ekstremów. Kroki 3–6 odpadają.

  6. Zapisz odpowiedź. Układ nie ma rozwiązań — nie ma punktów stacjonarnych, więc funkcja nie ma ekstremów.
    Dlaczego?

    Tak samo rozwiązano to zadanie na zajęciach: układ sprzeczny, brak punktów stacjonarnych, brak ekstremów.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Ekstrema bezwarunkowe

Cel: przy każdym punkcie stacjonarnym jeden z wniosków — maksimum, minimum albo brak ekstremum — i przy ekstremum jego wartość.

Zapis wyniku jak w module 9: fmin⁡(1,4)=−21f_{\min}(1, 4) = -21 czytamy „minimum funkcji w punkcie (1,4)(1, 4) wynosi −21-21”. W nawiasie punkt (gdzie), po znaku równości wartość (ile).

Zadanie · krok po kroku

Zad. 2 a)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości.

  1. Pierwsze pochodne: każdy składnik osobno, druga litera zamrożona.
  2. Warunek konieczny: układ jest liniowy — wyznaczamy yy z pierwszego równania i wstawiamy do drugiego. Wyjdzie jeden punkt.
  3. Drugie pochodne: same liczby — hesjan nie zależy od punktu.
  4. Hesjan w punkcie.
  5. Wyznacznik WW.
  6. Warunek dostateczny i wartość minimum ze wzoru funkcji.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z pierwszego równania wyznacz i wstaw do drugiego.
    Dlaczego?

    Pierwsze równanie ma samo (bez liczby przed nim) — z niego najłatwiej wyznaczyć .

  5. Wymnóż nawias i rozwiąż równanie z jedną niewiadomą.

    Na kartce:

  6. Wstaw do wzoru na . Jeden punkt stacjonarny.
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu. W hesjanie nie ma ani , ani — same liczby — więc w każdym punkcie jest taki sam.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  15. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .
  16. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Dwa punkty stacjonarne — i tylko w jednym ekstremum:

Zadanie · krok po kroku

Zad. 2 e)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości.

  1. Pierwsze pochodne.
  2. Warunek konieczny: z pierwszego równania y=x2y = x^2, wstawiamy do drugiego. Wyłączamy 3x3x przed nawias — wychodzą dwa punkty.
  3. Drugie pochodne: tym razem zależą od xx i yy.
  4. Hesjan w każdym punkcie osobno — w każdym wyjdą inne liczby.
  5. Wyznacznik dla każdego punktu.
  6. Warunek dostateczny: w (0,0)(0, 0) siodło, w (1,1)(1, 1) maksimum.
  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z pierwszego równania wyznacz i wstaw do drugiego.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Z pierwszego, bo stoi tam bez potęgi — łatwo go wyznaczyć.

  5. Wyłącz przed nawias. Iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Nie dziel przez — zgubisz rozwiązanie .

  6. Policz : i . Dwa punkty stacjonarne.
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  15. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  16. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  17. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest ujemny — to maksimum.
  18. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji .
  19. Zapisz odpowiedź. Maksimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Ułamki i dziedzina z treści zadania:

Zadanie · krok po kroku

Zad. 2 c)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema dla x>0x > 0 i y>0y > 0.

  1. Pierwsze pochodne: ułamki zapisujemy jako potęgi.
  2. Warunek konieczny: wyznaczamy yy z pierwszego równania i wstawiamy do drugiego. Wychodzi x(x3−125)=0x(x^3 - 125) = 0 — rozwiązanie x=0x = 0 odrzucamy, bo jest poza dziedziną.
  3. Drugie pochodne.
  4. Hesjan w punkcie — w hesjanie są ułamki.
  5. Wyznacznik.
  6. Warunek dostateczny i wartość.
  1. Zapisz ułamki jako potęgi: , . Pamiętaj o dziedzinie z treści: , .
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  4. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  5. Z pierwszego równania wyznacz . Drugie zapisz jako i wstaw do niego .

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Dzielenie przez ułamek to mnożenie przez odwrotność: .

  6. Pomnóż obie strony przez , przenieś wszystko na jedną stronę i wyłącz przed nawias.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    odrzucasz: nie należy do dziedziny (), a poza tym przez zero nie da się dzielić.

  7. Wstaw do wzoru na .
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    Minus razy minus: .

  9. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  10. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  11. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  12. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  13. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.

    Na kartce:

  14. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  15. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  16. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .
  17. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Sprawdź się
  1. Hesjan w punkcie stacjonarnym ma na przekątnej i , a poza przekątną . Co jest w tym punkcie?

Pozostałe przykłady z listy

Zad. 2 b)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema albo informacja, że ich nie ma. Nowe tutaj: pochodne to stałe — układ jest sprzeczny.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi. Tu oba równania mówią — to fałsz dla każdego i .
    Dlaczego?

    Układ jest sprzeczny: nie ma punktów stacjonarnych. Wykres tej funkcji to nachylona płaszczyzna — wszędzie tak samo pochylona, bez szczytów i dołków.

  4. Zapisz odpowiedź. Układ nie ma rozwiązań — nie ma punktów stacjonarnych, więc funkcja nie ma ekstremów.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 d)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: i wyłączenie przed nawias. Dwa punkty: siodło i minimum z wartością ułamkową.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).

    Na kartce:

  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z pierwszego równania wyznacz i wstaw do drugiego.
  5. Wyłącz przed nawias. Iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem.

    Na kartce:

  6. Policz dla każdego : i . Dwa punkty stacjonarne.
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  15. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  16. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  17. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  18. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  19. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 f)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: , potem . Siodło i maksimum.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z pierwszego równania wyznacz i wstaw do drugiego.
  5. Policz kwadrat, pomnóż obie strony przez i wyłącz przed nawias.

    Na kartce:

  6. Iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem. Policz : i .

    Na kartce:

  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  15. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  16. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  17. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest ujemny — to maksimum.
  18. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji .
  19. Zapisz odpowiedź. Maksimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 h)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: dwa przypadki ( i ) i cztery punkty stacjonarne, w tym z pierwiastkami.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Zacznij od drugiego równania. Wyłącz przed nawias: , a rozłóż wzorem . Wychodzą dwa przypadki.
  5. Przypadek 1: wstaw do pierwszego równania.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Stąd dwa punkty: i — bo .

  6. Przypadek 2: wstaw do pierwszego równania.

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Stąd i — bo .

  7. Cztery punkty stacjonarne. Każdy trzeba sprawdzić osobno.
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  9. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  10. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  11. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  12. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  13. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  14. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  15. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  16. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  17. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  18. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  19. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.

    Na kartce:

  20. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).

    Na kartce:

  21. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  22. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  23. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.

    Na kartce:

  24. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).

    Na kartce:

  25. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest ujemny — to maksimum.
  26. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji .
  27. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe ; maksimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 i)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: każde równanie układu ma tylko jedną niewiadomą.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi. Tu każde równanie ma jedną niewiadomą — rozwiązujesz je osobno.

    Na kartce:

  4. Jeden punkt stacjonarny.
  5. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  6. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  7. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
    Dlaczego?

    nie ma litery .

  8. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  9. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  10. Wstaw punkt do hesjanu. W hesjanie nie ma ani , ani — same liczby — więc w każdym punkcie jest taki sam.
  11. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  12. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  13. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  14. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 j)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: z drugiego równania, potem . Siodło i minimum.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z drugiego równania wyznacz — tam jest najprościej — i wstaw do pierwszego.
  5. Wyłącz przed nawias.
  6. Policz : i .
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  15. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  16. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  17. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  18. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  19. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 k)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: maksimum — funkcja z pierwszego rysunku w module.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Z drugiego równania wyznacz i wstaw do pierwszego.
  5. Wymnóż nawias i zredukuj.
  6. Wstaw do wzoru na .
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu. W hesjanie nie ma ani , ani — same liczby — więc w każdym punkcie jest taki sam.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest ujemny — to maksimum.
  15. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  16. Zapisz odpowiedź. Maksimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 l)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: najpierw wymnażamy nawiasy. Jedyny punkt stacjonarny to siodło.

  1. Najpierw wymnóż nawiasy — każdy wyraz z każdym. Potem pochodne liczysz wzorami 2 i 3.wymnażanie nawiasów
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  4. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  5. Z pierwszego równania wyznacz i wstaw do drugiego.

    Na kartce:

  6. Jeden punkt stacjonarny.
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  9. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  10. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  11. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  12. Wstaw punkt do hesjanu. W hesjanie nie ma ani , ani — same liczby — więc w każdym punkcie jest taki sam.
  13. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  14. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie nie ma ekstremum. Powierzchnia ma tu kształt siodła: w jednym kierunku idzie w górę, w drugim w dół.
  15. Zapisz odpowiedź. W żadnym punkcie stacjonarnym nie ma ekstremum — funkcja nie ma ekstremów.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 m)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: układ rozwiązany dodawaniem stronami.

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  4. Dodaj równania stronami: i się znoszą, zostaje , a .
    Dlaczego?

    Dodawanie stronami działa, gdy przy jednej niewiadomej stoją liczby przeciwne ( i ). Podstawianie też da ten sam wynik.

  5. Wstaw do pierwszego równania.
  6. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  8. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  9. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  10. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  11. Wstaw punkt do hesjanu. W hesjanie nie ma ani , ani — same liczby — więc w każdym punkcie jest taki sam.
  12. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  13. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  14. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  15. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 n)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema dla i . Nowe tutaj: najtrudniejszy układ na liście — równanie dwukwadratowe (podstawienie ) i odrzucanie rozwiązań spoza dziedziny.

  1. Zapisz dziedzinę: logarytm istnieje tylko dla liczb dodatnich.
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  4. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi. Pomnóż pierwsze równanie przez , a drugie przez — znikną ułamki (wolno, bo ).
  5. Z pierwszego równania wyznacz cały iloczyn i wstaw go do drugiego.

    Na kartce:

  6. Z pierwszego równania wyznacz (dzielisz przez ) i wstaw do .
  7. Pomnóż obie strony przez i wymnóż kwadrat ze wzoru .

    Na kartce:

  8. Podstaw — wychodzi zwykłe równanie kwadratowe. Rozwiąż je deltą.

    Na kartce:

  9. Wróć do : , a w dziedzinie , więc . Policz .
    Dlaczego?

    Druga możliwość, , daje i (licznik jest ujemny) — poza dziedziną, odrzucasz.

  10. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
    Dlaczego?

    Pochodna to .

  11. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  12. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  13. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  14. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  15. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.

    Na kartce:

  16. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).

    Na kartce:

  17. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
  18. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  19. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 o)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: pierwiastek trzeciego stopnia w punkcie stacjonarnym. Hesjan liczy się bez pierwiastków, bo .

  1. Zapisz ułamki jako potęgi. Dziedzina: i .
  2. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba.
  3. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  4. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi.
  5. Z pierwszego równania wyznacz . Drugie pomnóż przez i wstaw .

    Na kartce:

  6. Rozwiąż: . Potem policz .

    Na kartce:

    Dlaczego?

    Wyszło . Przyda się: .

  7. Jeden punkt stacjonarny.
  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony).
  9. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  10. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  11. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  12. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  13. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  14. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  15. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
    Dlaczego?

    W punkcie , więc — bez liczenia pierwiastków.

  16. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  17. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 2 p)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema — gdzie są i jakie mają wartości. Nowe tutaj: czynnik — nigdy nie jest zerem, więc można przez niego podzielić. W hesjanie pojawia się liczba .

  1. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto) — zachowuje się jak liczba. Oba czynniki mają — reguła iloczynu.

    Na kartce:

  2. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto).
  3. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne cząstkowe przyrównaj do zera. Wychodzi układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi. Czynnik jest zawsze dodatni, więc nigdy nie jest zerem — możesz przez niego podzielić.
  4. Z drugiego równania od razu . Wstaw do pierwszego.

    Na kartce:

  5. Jeden punkt stacjonarny.
  6. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( znowu zamrożony). Znowu iloczyn.
  7. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po ( zamrożony).
  8. Policz pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po — teraz zamrożony jest .
  9. Sprawdź drugą pochodną mieszaną : wynik zróżniczkuj po ( zamrożony). Ma wyjść to samo.
  10. Ułóż drugie pochodne w hesjan. W pierwszym wierszu: i , w drugim: i .hesjan
  11. Wstaw punkt do hesjanu: za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  12. Policz wyznacznik: iloczyn liczb na przekątnej (lewy górny razy prawy dolny) minus iloczyn liczb na drugiej przekątnej (prawy górny razy lewy dolny).
  13. Sprawdź warunek dostateczny. , więc w punkcie jest ekstremum. Lewy górny element hesjanu jest dodatni — to minimum.
    Dlaczego?

    W punkcie jest .

  14. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji .

    Na kartce:

  15. Zapisz odpowiedź. Minimum w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Wszystkie odpowiedzi z listy

Wyniki wszystkich zadań w jednym miejscu — do sprawdzenia własnych rachunków. Link przy każdym przykładzie prowadzi do rozwiązania krok po kroku.

Zad. 1 — pochodne cząstkowe

  1. Zad. 1 a) krok po kroku ↑
  2. Zad. 1 b) krok po kroku ↑
  3. Zad. 1 c) krok po kroku ↑
  4. Zad. 1 d) krok po kroku ↑
  5. Zad. 1 e) krok po kroku ↑
  6. Zad. 1 f) krok po kroku ↑
  7. Zad. 1 g) krok po kroku ↑
  8. Zad. 1 h) krok po kroku ↑
  9. Zad. 1 i) krok po kroku ↑
  10. Zad. 1 j) krok po kroku ↑
  11. Zad. 1 k) krok po kroku ↑
  12. Zad. 1 l) krok po kroku ↑

Zad. 2 — ekstrema bezwarunkowe

  1. Zad. 2 a) krok po kroku ↑
  2. Zad. 2 b) krok po kroku ↑
  3. Zad. 2 c) krok po kroku ↑
  4. Zad. 2 d) krok po kroku ↑
  5. Zad. 2 e) krok po kroku ↑
  6. Zad. 2 f) krok po kroku ↑
  7. Zad. 2 g) krok po kroku ↑
  8. Zad. 2 h) krok po kroku ↑
  9. Zad. 2 i) krok po kroku ↑
  10. Zad. 2 j) krok po kroku ↑
  11. Zad. 2 k) krok po kroku ↑
  12. Zad. 2 l) krok po kroku ↑
  13. Zad. 2 m) krok po kroku ↑
  14. Zad. 2 n) krok po kroku ↑
  15. Zad. 2 o) krok po kroku ↑
  16. Zad. 2 p) krok po kroku ↑

Ściąga przed kolokwium

Pochodna cząstkowa∂f∂x\frac{\partial f}{\partial x}: yy zamrożony (liczba). ∂f∂y\frac{\partial f}{\partial y}: xx zamrożony. Wzory i reguły z modułu 8.
Zamrożona literaPrzy liczonej literze — współczynnik: (x2y)(x^2y) po xx to 2xy2xy. Składnik bez liczonej litery — 00.
Drugie pochodne∂2f∂x2\frac{\partial^2 f}{\partial x^2}, ∂2f∂y2\frac{\partial^2 f}{\partial y^2} i mieszane: ∂2f∂x∂y\frac{\partial^2 f}{\partial x \partial y} — najpierw po xx, potem po yy.
SchwarzPochodne mieszane są równe (gdy są ciągłe — w zadaniach z listy zawsze). Liczysz obie — druga to sprawdzenie.
Gradient∇f\nabla f — wektor (kolumna) pierwszych pochodnych: u góry po xx, na dole po yy.
HesjanHfH_f — macierz drugich pochodnych: wiersz 1 — najpierw po xx, wiersz 2 — najpierw po yy. Symetryczny.
Warunek konieczny∇f=0\nabla f = 0: obie pierwsze pochodne równe 00 — układ równań. Rozwiązania to punkty stacjonarne.
UkładWyznacz zmienną z prostszego równania i wstaw. Iloczyn =0= 0 — każdy czynnik osobno. Nie dziel przez zmienną.
Wyznacznik 2 × 2W=a11⋅a22−a12⋅a21W = a_{11} \cdot a_{22} - a_{12} \cdot a_{21} — przekątna minus druga przekątna (a12a_{12} — wiersz 1, kolumna 2 itd.).
Warunek dostatecznyW>0W > 0: ekstremum (a11<0a_{11} < 0 — max, a11>0a_{11} > 0 — min). W<0W < 0: brak. W=0W = 0: nie wiadomo.
Wartośćfmax⁡(x0,y0)=f(x0,y0)f_{\max}(x_0, y_0) = f(x_0, y_0) — punkt wstawiasz do wzoru funkcji.
Brak punktówUkład sprzeczny (0=−40 = -4) — brak punktów stacjonarnych, brak ekstremów.

Ćwiczenia przed kolokwium

Krótkie zadania na każde polecenie. Po każdej odpowiedzi zobaczysz, dlaczego jest dobra albo zła — złe odpowiedzi to typowe błędy.

Pochodne cząstkowe

Ćwiczenia · 6 zadań
  1. . Ile wynosi ?

  2. . Ile wynosi ?

  3. . Ile wynosi ?

  4. . Ile wynosi ?

  5. Ile pochodnych cząstkowych drugiego rzędu ma funkcja trzech zmiennych ?

  6. dla . Ile wynosi ?

Gradient i hesjan w punkcie

Wpisz macierz

Hesjan w punkcie (1, 2)

Funkcja: f(x,y)=x2y+3xy2f(x, y) = x^2y + 3xy^2. Pierwsze pochodne: ∂f∂x=2xy+3y2\frac{\partial f}{\partial x} = 2xy + 3y^2, ∂f∂y=x2+6xy\frac{\partial f}{\partial y} = x^2 + 6xy. Policz drugie pochodne, wstaw x=1x = 1, y=2y = 2 i wpisz hesjan.

Wpisz liczby w pola. Kiedy skończysz, kliknij „Sprawdź”.

Ćwiczenia · 3 zadania
  1. . Ile wynosi w punkcie ?

  2. . Ile wynosi prawy dolny element hesjanu w punkcie ?

  3. . Gradient w punkcie ma składowe:

Punkty stacjonarne

Ćwiczenia · 5 zadań
  1. Rozwiązanie układu to punkt:

  2. Układ ma rozwiązania:

  3. Z równania wychodzi:

  4. Układ wyszedł . Co to znaczy?

  5. Dziedzina: . Z układu wyszło albo . Które rozwiązania zostają?

Ekstrema bezwarunkowe

Ćwiczenie

Co jest w punkcie stacjonarnym? Policz W i zdecyduj

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

  • Hesjan w punkcie: na przekątnej i , poza przekątną .

Ćwiczenia · 4 zadania
  1. W punkcie stacjonarnym i . Co tam jest?

  2. W punkcie stacjonarnym i . Co tam jest?

  3. znaczy:

  4. Dlaczego hesjan liczysz osobno w każdym punkcie stacjonarnym?

Quiz z teorii

Quiz · 10 pytań
  1. Żeby policzyć wartość funkcji , potrzebujesz:

  2. Licząc :

  3. Gradient to:

  4. Hesjan to:

  5. Twierdzenie Schwarza mówi, że (przy ciągłych pochodnych):

  6. Na zajęciach to:

  7. Warunek konieczny istnienia ekstremum funkcji to:

  8. . W punkcie :

  9. i . W punkcie jest:

  10. Ile pochodnych cząstkowych pierwszego rzędu ma funkcja zmiennych?

Widzisz błąd albo coś jest niejasne? Napisz do nas — poprawiamy szybko.
Kurs to nasze własne opracowanie, niepowiązane z UEP ani prowadzącymi. Konwencje zapisu mogą się różnić między grupami — gdy prowadzący zapisuje coś inaczej, liczy się jego wersja.