← Wszystkie moduły
Matematyka · moduł 11 z 13

Ekstrema warunkowe — metoda mnożników Lagrange’a

Czasem nie wolno wybrać dowolnej pary liczb — budżet, czas albo przepis narzuca warunek. Nauczysz się szukać największej i najmniejszej wartości funkcji tylko wśród punktów, które ten warunek spełniają — procedurą z zajęć, metodą Lagrange’a.

Czasok. 70 min
PotrzebujeszPochodne cząstkowe (moduł 10), układy równań (moduł 5) i wyznacznik 3 × 3 regułą Sarrusa (moduł 4) — przypominamy je na miejscu.
Szybka powtórkaSame ćwiczenia ↓

Kurs działa na telefonie, ale wygodniej uczyć się go na komputerze albo tablecie. Rysunki i rachunki krok po kroku mają tam więcej miejsca.

Po tym module umiesz:
  • zapisać warunek w postaci φ(x, y) = 0 i utworzyć funkcję Lagrange’a
  • policzyć pochodne cząstkowe funkcji Lagrange’a, traktując λ jak liczbę
  • rozwiązać układ trzech równań i znaleźć punkty stacjonarne razem z ich λ
  • ułożyć macierz 3 × 3 ze slajdu i policzyć jej wyznacznik regułą Sarrusa
  • rozstrzygnąć, czy w punkcie jest maksimum, czy minimum warunkowe, i policzyć jego wartość

Po co to jest

Masz 100100 zł i chcesz kupić dwie rzeczy: xx sztuk jednej i yy sztuk drugiej. Twoje zadowolenie zależy od obu liczb — to funkcja f(x,y)f(x, y) z modułu 10. Ale nie wybierasz dowolnej pary: musisz zmieścić się w budżecie. To jest warunek — dodatkowe równanie, które xx i yy muszą spełniać.

Na rysunku: funkcja f(x,y)=6−4x−3yf(x, y) = 6 - 4x - 3y (Zad. 1 a)) to pochyła płaszczyzna — nie ma ani szczytu, ani dołka. Warunek x2+y2=1x^2 + y^2 = 1 to okrąg. Wolno chodzić tylko po różowej ścieżce nad tym okręgiem. Na ścieżce jest najwyższy i najniższy punkt:

najwyżej: 11najniżej: 1

ścieżka: punkty wykresu nad okręgiem (linia przerywana na podłodze)najwyższy i najniższy punkt ścieżki

Jak czytać:

siatka to wykres ff — pochyła płaszczyzna. Przerywany różowy okrąg na podłodze to warunek: tylko takie pary (x,y)(x, y) są dozwolone. Ciągła różowa linia to wysokości ff nad tymi punktami. Najwyżej ścieżka wznosi się do 1111, najniżej opada do 11 — to maksimum i minimum warunkowe. Pod koniec modułu znajdziesz je z samych wzorów.

Bez warunku ta funkcja nie ma ekstremów (procedura z modułu 10 dałaby sprzeczny układ −4=0-4 = 0). Z warunkiem — ma. Dlatego potrzebna jest osobna metoda.

Jak przejdziemy przez ten moduł

  1. Pojęcia (sekcja 3): warunek ϕ(x,y)=0\phi(x, y) = 0, ekstremum warunkowe, funkcja Lagrange’a z mnożnikiem λ\lambda i macierz 3×33 \times 3 ze slajdu.
  2. Procedura z zajęć w sześciu krokach — na wszystkich siedmiu przykładach z listy.

Co będzie na kolokwium

Na liście jest jedno polecenie: Zad. 1, siedem przykładów a)–g). Poniżej to polecenie i trzy jego części, które mogą paść osobno — od najprostszej. Każda ma w module swój przepis i ćwiczenia.

To na razie tylko mapa — nie musisz jeszcze rozumieć tych pojęć. Wrócisz tu, gdy będziesz szukać przepisu.

  1. 1
    „Zapisz funkcję Lagrange’a dla funkcji i warunku ”

    Warunek przepisujesz tak, żeby po prawej stało . Lewa strona to . Potem .

  2. 2
    „Wyznacz punkty stacjonarne (rozwiąż układ trzech równań)”

    , i warunek . Zwykle: i wyrażasz przez i wstawiasz do warunku.

  3. 3
    „Policz wyznacznik macierzy ze slajdu w punkcie stacjonarnym”

    Macierz : w rogu , na brzegu pochodne , w środku drugie pochodne . Wstawiasz punkt i jego , liczysz regułą Sarrusa.

  4. 4
    „Znajdź ekstrema funkcji przy warunku metodą mnożników Lagrange’a”

    Cała procedura: funkcja Lagrange’a, układ trzech równań, wyznacznik w każdym punkcie. Wyznacznik — maksimum, — minimum.

Pojęcia od podstaw

Pójdziemy tak: warunek → ekstremum warunkowe → funkcja Lagrange’a → macierz ze slajdu i jej wyznacznik.

Warunek ograniczający ϕ(x,y)=0\phi(x, y) = 0

Slajd z zajęć: przypuśćmy, że istnieje warunek ograniczający postaci ϕ(x,y)=0\phi(x, y) = 0. To równanie, które muszą spełniać xx i yy. Para, która go nie spełnia, odpada — nawet jeśli funkcja ma w niej dużą wartość.

Warunek (fi)
czytamy: „fi od iks, igrek”

Lewa strona warunku zapisanego tak, że po prawej stoi zero. Dla warunku : przenosisz na lewo, wychodzi , więc .

Jak zapamiętać: Grecka litera („fi”) to tylko nazwa — jak , ale dla warunku.

Na liście warunek jest zapisany np. jako „ϕ(x,y) ⁣:x2+y2=1\phi(x, y)\colon x^2 + y^2 = 1” — to skrót od „warunek: x2+y2=1x^2 + y^2 = 1”. Samo ϕ(x,y)\phi(x, y) to dalej lewa strona po przeniesieniu wszystkiego na lewo. Warunek z treści prawie nigdy nie ma od razu postaci „…=0\ldots = 0”. Przepisujesz go tak samo za każdym razem:

Czytamy: iks kwadrat plus igrek kwadrat równa się jeden, czyli iks kwadrat plus igrek kwadrat minus jeden równa się zero, więc fi od iks, igrek to iks kwadrat plus igrek kwadrat minus jeden

warunek z treści (Zad. 1 a))
liczbę przenosisz na lewą stronę ze zmianą znaku — po prawej zostaje
lewa strona to — bez „”

Które punkty spełniają warunek x2+y2=1x^2 + y^2 = 1? Wstaw i sprawdź:

punktrachunekspełnia?
(1,0)(1, 0)12+02=1+0=11^2 + 0^2 = 1 + 0 = 1tak
(45,35)\left(\frac45, \frac35\right)1625+925=2525=1\frac{16}{25} + \frac{9}{25} = \frac{25}{25} = 1tak
(1,1)(1, 1)12+12=1+1=2≠11^2 + 1^2 = 1 + 1 = 2 \neq 1nie

Jak czytać tabelę: pierwsza liczba w nawiasie trafia w miejsce xx, druga — w miejsce yy. Punkt jest dozwolony tylko wtedy, gdy wychodzi dokładnie prawa strona warunku (11).

Ekstremum warunkowe

Slajd z zajęć: ekstremum warunkowe to taki typ ekstremum, dla którego od punktów stacjonarnych wymaga się spełnienia dodatkowych warunków. Prościej: szukasz najwyższego i najniższego punktu wykresu, ale tylko nad punktami warunku — na ścieżce, nie na całej powierzchni.

Ekstremum warunkowe to co innego niż bezwarunkowe. Zad. 1 b): f(x,y)=x2+y2f(x, y) = x^2 + y^2 to miska z dnem w (0,0)(0, 0). Ale (0,0)(0, 0) nie spełnia warunku x+4y−2=0x + 4y - 2 = 0 (wychodzi 0+0−2=−2≠00 + 0 - 2 = -2 \neq 0). Na ścieżce najniżej jest gdzie indziej:

dno miskinajniżej na ścieżce

ścieżka nad prostą dno miski — minimum bezwarunkowe (poza warunkiem)minimum warunkowe

Jak czytać:

miska f(x,y)=x2+y2f(x, y) = x^2 + y^2 i ścieżka nad prostą x+4y=2x + 4y = 2 (przerywana na podłodze). Dno miski, (0,0)(0, 0), nie leży na prostej — tam nie wolno wejść. Najniższy punkt ścieżki to (217,817)\left(\frac{2}{17}, \frac{8}{17}\right) z wartością 417\frac{4}{17} — wyżej niż dno, ale to najlepsze, na co pozwala warunek.

Funkcja Lagrange’a i mnożnik λ\lambda

Slajd z zajęć: w celu znalezienia ekstremum warunkowego funkcji f(x,y)f(x, y) dla warunku ϕ(x,y)\phi(x, y) należy utworzyć pomocniczo funkcję Lagrange’a:

Czytamy: el od iks, igrek równa się ef od iks, igrek plus lambda razy fi od iks, igrek

funkcja Lagrange’a — pomocnicza funkcja, na której liczysz pochodne zamiast na
funkcja z zadania — przepisujesz ją bez zmian
mnożnik Lagrange’a („lambda”) — nieznana liczba; wyjdzie z układu równań razem z i
lewa strona warunku — zawsze w nawiasie, bo mnoży całość
Mnożnik Lagrange’a
czytamy: „lambda”

Nieznana liczba — trzecia niewiadoma obok i . Przy liczeniu pochodnych zachowuje się jak zwykła liczba (jak ). Jej wartość poznasz dopiero z układu równań.

Jak zapamiętać: Grecka litera „l” — od nazwiska Lagrange (czytaj „lagranż”).

Przykład z Zad. 1 f): f(x,y)=xyf(x, y) = xy, warunek x+y=1x + y = 1, więc ϕ(x,y)=x+y−1\phi(x, y) = x + y - 1 i

L(x,y)=xy+λ(x+y−1).L(x, y) = xy + \lambda(x + y - 1).

Pochodne cząstkowe LL liczysz dokładnie jak w module 10 — druga litera zamrożona (na złoto), a λ\lambda to liczba. Nawias przy λ\lambda różniczkujesz w środku, λ\lambda zostaje przed nim:

∂L∂x=y⋅1+λ(1+0−0)=y+λ∂L∂y=x⋅1+λ(0+1−0)=x+λ\begin{aligned} \frac{\partial L}{\partial x} &= \cG{y} \cdot 1 + \lambda(1 + 0 - 0) = y + \lambda \\ \frac{\partial L}{\partial y} &= \cG{x} \cdot 1 + \lambda(0 + 1 - 0) = x + \lambda \end{aligned}

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Warunek konieczny: układ trzech równań

Slajd z zajęć: pierwsze pochodne cząstkowe funkcji Lagrange’a oraz warunek ograniczający przyrównaj do 00. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi (xx, yy, λ\lambda):

{∂L∂x=0∂L∂y=0ϕ(x,y)=0\begin{cases} \frac{\partial L}{\partial x} = 0 \\[2pt] \frac{\partial L}{\partial y} = 0 \\[2pt] \phi(x, y) = 0 \end{cases}

Każde jego rozwiązanie to punkt stacjonarny P0=(x0,y0)P_0 = (x_0, y_0) razem ze swoją liczbą λ0\lambda_0. Trzecie równanie pilnuje, żeby punkt leżał na warunku. Dla Zad. 1 f): y+λ=0y + \lambda = 0, x+λ=0x + \lambda = 0, x+y−1=0x + y - 1 = 0 — wychodzi P0=(12,12)P_0 = \left(\frac12, \frac12\right) dla λ0=−12\lambda_0 = -\frac12.

Macierz ze slajdu i jej wyznacznik

Krok 5 procedury: dla każdego punktu stacjonarnego liczysz wyznacznik macierzy 3×33 \times 3. Slajd nie nadaje jej nazwy — w kursie oznaczamy ją H‾\overline{H} (czytamy „ha z kreską”), bo w środku stoi hesjan funkcji LL, a w pierwszym wierszu i pierwszej kolumnie — „obramowanie” z pochodnych warunku. W książkach nazywa się ją hesjanem obrzeżonym.

Czytamy: ha z kreską od iks, igrek

lewy górny róg — zawsze zero
brzeg: pochodne cząstkowe warunku — w pierwszym wierszu i (te same) w pierwszej kolumnie
środek (prawy dolny kwadrat ): drugie pochodne funkcji Lagrange’a — ułożone jak hesjan z modułu 10

zero w rogubrzeg: pochodne warunku środek: drugie pochodne (jak hesjan)

Na slajdzie przy każdym elemencie stoi dopisek (P0)(P_0): każdą pochodną liczysz w punkcie stacjonarnym — wstawiasz x0x_0, y0y_0 i jego λ0\lambda_0. Dla Zad. 1 f) wszystkie pochodne to stałe, więc od razu wychodzą liczby:

zero w rogu, , ,

Warunek dostateczny

Slajd z zajęć: funkcja ff posiada w punkcie P0P_0 maksimum warunkowe, gdy wyznacznik jest dodatni, oraz minimum warunkowe, gdy jest ujemny. Wyznacznik oznaczamy W(P0)=det⁡H‾(P0)W(P_0) = \det \overline{H}(P_0) (det⁡\det — skrót od ang. determinant, czyli „wyznacznik”).

Funkcja Lagrange’a

Cel: jeden wzór L(x,y)L(x, y), w którym jest i funkcja, i warunek. To krok 1 procedury.

Wszystkie przykłady z listy — ten sam przepis:

  • a) x2+y2=1x^2 + y^2 = 1 → ϕ=x2+y2−1\phi = x^2 + y^2 - 1 → L=6−4x−3y+λ(x2+y2−1)L = 6 - 4x - 3y + \lambda(x^2 + y^2 - 1)
  • b) x+4y−2=0x + 4y - 2 = 0 → ϕ=x+4y−2\phi = x + 4y - 2 → L=x2+y2+λ(x+4y−2)L = x^2 + y^2 + \lambda(x + 4y - 2)
  • c) x+2y−3=0x + 2y - 3 = 0 → ϕ=x+2y−3\phi = x + 2y - 3 → L=xy+x+y+λ(x+2y−3)L = xy + x + y + \lambda(x + 2y - 3)
  • d) x2+y2=1x^2 + y^2 = 1 → ϕ=x2+y2−1\phi = x^2 + y^2 - 1 → L=x2−y2+λ(x2+y2−1)L = x^2 - y^2 + \lambda(x^2 + y^2 - 1)
  • e) x2+y2=5x^2 + y^2 = 5 → ϕ=x2+y2−5\phi = x^2 + y^2 - 5 → L=x+2y+λ(x2+y2−5)L = x + 2y + \lambda(x^2 + y^2 - 5)
  • f) x+y=1x + y = 1 → ϕ=x+y−1\phi = x + y - 1 → L=xy+λ(x+y−1)L = xy + \lambda(x + y - 1)
  • g) (x+7)(y−8)=0(x + 7)(y - 8) = 0 → ϕ=(x+7)(y−8)\phi = (x + 7)(y - 8) → L=(x−11)(y+13)+λ(x+7)(y−8)L = (x - 11)(y + 13) + \lambda(x + 7)(y - 8)

Jak czytać listę: warunek z treści → ϕ(x,y)\phi(x, y) → L(x,y)L(x, y). W b), c) i g) warunek ma już po prawej 00 — ϕ\phi to po prostu lewa strona. W pozostałych liczbę z prawej strony przenosisz na lewo ze zmianą znaku.

Punkty stacjonarne: układ trzech równań

Cel: wszystkie trójki (x,y,λ)(x, y, \lambda), w których obie pochodne LL są zerem i spełniony jest warunek. To kroki 2–3 procedury i zwykle najtrudniejsza część zadania — reszta to rachunek według wzoru.

Najpierw przypadek nietypowy — układ bez rozwiązań. Warunek to iloczyn, więc są dwa przypadki:

Zadanie · krok po kroku

, przy warunku

Zad. 1 g)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: punkty stacjonarne — albo informacja, że ich nie ma.

  1. Funkcja Lagrange’a: warunek ma już po prawej 00. Nawiasów nie wymnażamy.
  2. Pierwsze pochodne LL: zamrożony nawias zachowuje się jak liczba.
  3. Warunek konieczny: zaczynamy od trzeciego równania, ϕ=0\phi = 0 — iloczyn jest zerem, gdy któryś nawias jest zerem. W obu przypadkach wychodzi sprzeczność, więc ekstremów nie ma i kroki 4–6 odpadają.
  1. Warunek ma już postać „coś ”. to jego lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
    Dlaczego?

    Nawiasów nie trzeba wymnażać. Przy zamrożonym nawias to zwykła liczba stojąca przed .

  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
    Dlaczego?

    Pochodna po to , a złoty nawias zostaje jako współczynnik — jak w .

  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Zacznij od trzeciego równania: iloczyn jest zerem, gdy któryś nawias jest zerem. Dwa przypadki.
  7. Przypadek 1: wstaw do drugiego równania. Nawias przy się zeruje.
    Dlaczego?

    Wychodzi — fałsz. Ten przypadek nie daje punktów.

  8. Przypadek 2: wstaw do pierwszego równania.
    Dlaczego?

    Znowu fałsz. Układ jest sprzeczny — nie ma punktów stacjonarnych.

  9. Zapisz odpowiedź. Układ nie ma rozwiązań — nie ma punktów stacjonarnych, więc funkcja nie ma ekstremów warunkowych.
    Dlaczego?

    Skoro żaden punkt nie spełnia warunku koniecznego, kroków 4–6 nie robisz. Uwaga na punkt , w którym proste się przecinają: tam obie pochodne są zerem, więc metoda go nie widzi. Sprawdzasz go osobno: na prostej funkcja maleje przez ten punkt, więc nie ma w nim ani maksimum, ani minimum. Na warunku leżą dwie proste: i . Na każdej z nich jest funkcją liniową (np. dla : ), więc rośnie albo maleje bez końca.

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Ekstrema warunkowe

Cel: przy każdym punkcie stacjonarnym jeden wniosek — maksimum albo minimum warunkowe — i jego wartość.

Zapis wyniku jak w modułach 9 i 10: fmax⁡(12,12)=14f_{\max}\left(\frac12, \frac12\right) = \frac14 czytamy: „maksimum warunkowe funkcji w punkcie (12,12)\left(\frac12, \frac12\right) wynosi 14\frac14”.

Najkrótszy przykład z listy — cała procedura na jednej stronie. Krok 5 (macierz i wyznacznik) rozpisujemy dokładnie w następnej sekcji:

Zadanie · krok po kroku

, przy warunku

Zad. 1 f)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości.

  1. Funkcja Lagrange’a: przenosimy 11 na lewą stronę warunku.
  2. Pierwsze pochodne LL.
  3. Warunek konieczny: xx i yy wyrażamy przez λ\lambda i wstawiamy do warunku. Jeden punkt.
  4. Drugie pochodne LL i pochodne ϕ\phi: same liczby.
  5. Macierz i wyznacznik: macierz nie zależy od punktu; Sarrus.
  6. Warunek dostateczny i wartość ze wzoru ff.
  1. Zapisz warunek w postaci : przenieś wszystko na lewą stronę. to ta lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Z pierwszych dwóch równań wyznacz i , wstaw do trzeciego.
  7. Jeden punkt stacjonarny.
    Dlaczego?

    Sprawdzenie warunku: .

  8. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  9. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  10. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
  11. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  12. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  13. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  14. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  15. Wstaw punkt do macierzy. Tu w macierzy nie ma ani , ani , ani — same liczby — więc nic się nie zmienia.
  16. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  17. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  18. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  19. Zapisz odpowiedź. Maksimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Macierz w punkcie i jej wyznacznik

Cel: jedna liczba W(P0)W(P_0) dla każdego punktu stacjonarnego. To kroki 4–5 procedury.

Ułamki i dwie wartości λ\lambda — przykład z listy, w którym trzeba pilnować par:

Zadanie · krok po kroku

, przy warunku

Zad. 1 a)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości.

  1. Funkcja Lagrange’a: warunek to okrąg; przenosimy 11.
  2. Pierwsze pochodne LL.
  3. Warunek konieczny: x=2λx = \frac{2}{\lambda} i y=32λy = \frac{3}{2\lambda} wstawiamy do warunku. Wychodzi λ2=254\lambda^2 = \frac{25}{4} — dwie wartości λ\lambda, dwa punkty.
  4. Drugie pochodne LL i pochodne ϕ\phi: tym razem zależą od xx, yy i λ\lambda.
  5. Macierz w każdym punkcie osobno — z jego własną λ\lambda — i wyznacznik Sarrusem (ułamki).
  6. Warunek dostateczny: jeden punkt to minimum, drugi — maksimum. To te punkty z pierwszego rysunku.
  1. Zapisz warunek w postaci : przenieś wszystko na lewą stronę. to ta lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
    Dlaczego?

    Przy zamrożonym składniki i to liczby, więc ich pochodna to . Liczby i też dają . Pochodna to , a — .

  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Z pierwszego równania wyznacz , z drugiego — . Oba wyrażą się przez .
    Dlaczego?

    Wolno dzielić przez , bo : dla pierwsze równanie dałoby , a to fałsz.

  7. Wstaw i do trzeciego równania (warunku). Zostaje równanie z samą . Liczbę przenieś na prawą stronę.

    Na kartce:

  8. Sprowadź ułamki do wspólnego mianownika i dodaj liczniki. Potem pomnóż obie strony przez .

    Na kartce:

  9. Dwie liczby mają kwadrat równy : i .
    Dlaczego?

    Nie zgub ujemnej: też.

  10. Dla każdej policz i ze wzorów wyżej.

    Na kartce:

  11. To samo dla drugiej — wychodzą liczby przeciwne.

    Na kartce:

  12. Dwa punkty stacjonarne — każdy ze swoją . Zapisz je razem, bo przy macierzy w kroku 5 potrzebna będzie para: punkt i jego .
    Dlaczego?

    Sprawdzenie warunku: . Dla : . Punkty leżą na okręgu.

  13. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
    Dlaczego?

    Pochodna po : to liczba przed , więc zostaje . Liczba daje .

  14. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  15. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
    Dlaczego?

    W nie ma — przy zamrożonym to sama liczba.

  16. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  17. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  18. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  19. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  20. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  21. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .

    Na kartce:

  22. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest ujemny, więc w punkcie jest minimum warunkowe.
  23. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  24. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  25. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .

    Na kartce:

  26. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  27. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  28. Zapisz odpowiedź. Minimum warunkowe w punkcie , równe ; maksimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Wyznacznik w punkcie P1P_1 jeszcze raz — na przekątnych. Kliknij składnik, żeby zobaczyć jego trzy liczby:

Dwie wyblakłe kolumny z prawej to dopisane kolumny 1 i 2 — dzięki nim każda przekątna ma trzy liczby.

Jak czytać ten rysunek:

macierz H‾(45,35)\overline{H}\left(\frac45, \frac35\right) z dwiema dopisanymi kolumnami. Zielone składniki to przekątne w dół, różowe — w górę. Każda przekątna w dół zawiera zero, więc daje 00. Z przekątnych w górę tylko dwie omijają zera: 65⋅5⋅65=365\frac65 \cdot 5 \cdot \frac65 = \frac{36}{5} i 85⋅85⋅5=645\frac85 \cdot \frac85 \cdot 5 = \frac{64}{5}. Obie odejmujesz: −365−645=−1005=−20-\frac{36}{5} - \frac{64}{5} = -\frac{100}{5} = -20.

Cztery punkty stacjonarne i przypadki z iloczynu:

Zadanie · krok po kroku

, przy warunku

Zad. 1 d)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości.

  1. Funkcja Lagrange’a.
  2. Pierwsze pochodne LL — w obu jest wspólny czynnik.
  3. Warunek konieczny: wyłączamy 2x2x i 2y2y przed nawias. Iloczyn równy zeru daje dwa przypadki: x=0x = 0 albo λ=−1\lambda = -1. Wychodzą cztery punkty — dwa z λ=1\lambda = 1, dwa z λ=−1\lambda = -1.
  4. Drugie pochodne LL i pochodne ϕ\phi.
  5. Macierz i wyznacznik w każdym z czterech punktów.
  6. Warunek dostateczny: dwa minima i dwa maksima.
  1. Zapisz warunek w postaci : przenieś wszystko na lewą stronę. to ta lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. W pierwszym równaniu wyłącz przed nawias. Iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem.
    Dlaczego?

    Nie dziel przez ! Zgubisz przypadek , a z nim dwa punkty.

  7. To samo w drugim równaniu: wyłącz .
  8. Przypadek 1: . Z warunku . Ponieważ , drugie równanie wymaga .
  9. Przypadek 2: . Wstaw do drugiego równania: wychodzi . Potem warunek daje .

    Na kartce:

  10. Cztery punkty stacjonarne: dwa z pierwszego przypadku, dwa z drugiego. Przy każdym zapamiętaj jego .
    Dlaczego?

    Przypadek i naraz nie istnieje: , więc warunek nie jest spełniony.

  11. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  12. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  13. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
  14. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  15. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  16. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  17. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  18. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  19. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  20. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest ujemny, więc w punkcie jest minimum warunkowe.
  21. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  22. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  23. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  24. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest ujemny, więc w punkcie jest minimum warunkowe.
  25. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  26. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  27. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .

    Na kartce:

  28. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  29. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  30. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  31. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .

    Na kartce:

  32. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  33. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  34. Zapisz odpowiedź. Minimum warunkowe w punkcie , równe ; minimum warunkowe w punkcie , równe ; maksimum warunkowe w punkcie , równe ; maksimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Sprawdź się
  1. W punkcie stacjonarnym wyszło . Co tam jest?

Pozostałe przykłady z listy

Zad. 1 b)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości. Jak w f): warunek to prosta, a macierz to same liczby. Tu: miska z rysunku w pojęciach i minimum warunkowe.

  1. Warunek ma już postać „coś ”. to jego lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Z pierwszego równania wyznacz , z drugiego — . Oba przez .
  7. Wstaw i do trzeciego równania. Liczbę przenieś na prawą stronę.
  8. Wspólny mianownik , dodaj liczniki. Potem pomnóż obie strony przez i podziel przez .

    Na kartce:

  9. Wstaw do wzorów na i . Minus razy minus daje plus.
  10. Jeden punkt stacjonarny.
    Dlaczego?

    Sprawdzenie warunku: .

  11. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  12. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  13. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
  14. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  15. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  16. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  17. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  18. Wstaw punkt do macierzy. Tu w macierzy nie ma ani , ani , ani — same liczby — więc nic się nie zmienia.
  19. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  20. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest ujemny, więc w punkcie jest minimum warunkowe.
  21. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).

    Na kartce:

  22. Zapisz odpowiedź. Minimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 c)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości. Jak w f) — macierz ze stałych. Nowe: w pochodnych pojawia się ze składników i funkcji.

  1. Warunek ma już postać „coś ”. to jego lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Z pierwszego równania wyznacz , z drugiego — .
  7. Wstaw i do trzeciego równania i wymnóż nawias.
  8. Zbierz składniki z i same liczby.

    Na kartce:

  9. Wstaw do wzorów na i .

    Na kartce:

  10. Jeden punkt stacjonarny.
    Dlaczego?

    Sprawdzenie warunku: .

  11. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
    Dlaczego?

    W nie ma — przy zamrożonym to sama liczba.

  12. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  13. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
  14. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  15. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  16. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  17. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  18. Wstaw punkt do macierzy. Tu w macierzy nie ma ani , ani , ani — same liczby — więc nic się nie zmienia.
  19. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  20. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  21. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  22. Zapisz odpowiedź. Maksimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Zad. 1 e)
Plan — co zrobimy i po co

Cel: ekstrema warunkowe — gdzie są i jakie mają wartości. Jak w a): dwie wartości i „minus minus” w regule Sarrusa — ale bez ułamków w macierzy. Okrąg o promieniu .

  1. Zapisz warunek w postaci : przenieś wszystko na lewą stronę. to ta lewa strona.
  2. Utwórz funkcję Lagrange’a: do wzoru dopisz razy w nawiasie.
  3. Policz pochodną po . Litera jest zamrożona (na złoto), to liczba. Nawias przy różniczkujesz w środku, zostaje przed nim.
  4. Policz pochodną po . Teraz zamrożony jest (na złoto), dalej jest liczbą.
  5. Sprawdź warunek konieczny: obie pierwsze pochodne i sam warunek przyrównaj do zera. Wychodzi układ trzech równań z trzema niewiadomymi: , , .
  6. Z pierwszego równania wyznacz , z drugiego — .
    Dlaczego?

    : dla pierwsze równanie dałoby .

  7. Wstaw i do warunku (liczbę od razu przenieś na prawo) i sprowadź do wspólnego mianownika.

    Na kartce:

  8. Pomnóż obie strony przez , podziel przez .

    Na kartce:

  9. Policz i dla pierwszej .

    Na kartce:

  10. I dla drugiej.

    Na kartce:

  11. Dwa punkty stacjonarne.
    Dlaczego?

    Sprawdzenie: i .

  12. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  13. Policz : wynik zróżniczkuj jeszcze raz po .
  14. Policz pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po (zamrożony ).
  15. Sprawdź drugą pochodną mieszaną: wynik zróżniczkuj po . Ma wyjść to samo.
  16. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  17. Policz pochodną warunku po (zamrożony ).
  18. Ułóż macierz ze slajdu. W lewym górnym rogu . Pierwszy wiersz i pierwsza kolumna: , , . W prawym dolnym kwadracie : drugie pochodne (jak hesjan).
  19. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  20. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .
  21. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest ujemny, więc w punkcie jest minimum warunkowe.
  22. Policz wartość minimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  23. Wstaw do macierzy punkt i jego : za wstaw , za wstaw , za wstaw . Policz każdy element.
  24. Policz wyznacznik regułą Sarrusa: trzy przekątne w dół dodajesz, trzy przekątne w górę odejmujesz. Każdy iloczyn z zerem to .

    Na kartce:

  25. Sprawdź warunek dostateczny. Wyznacznik jest dodatni, więc w punkcie jest maksimum warunkowe.
  26. Policz wartość maksimum: wstaw i do wzoru funkcji (nie do ).
  27. Zapisz odpowiedź. Minimum warunkowe w punkcie , równe ; maksimum warunkowe w punkcie , równe .

zmienna „zamrożona” — w tej pochodnej traktujesz ją jak liczbę

Wszystkie odpowiedzi z listy

Wyniki wszystkich przykładów w jednym miejscu — do sprawdzenia własnych rachunków. Link przy każdym przykładzie prowadzi do rozwiązania krok po kroku.

  1. Zad. 1 a) krok po kroku ↑
  2. Zad. 1 b) krok po kroku ↑
  3. Zad. 1 c) krok po kroku ↑
  4. Zad. 1 d) krok po kroku ↑
  5. Zad. 1 e) krok po kroku ↑
  6. Zad. 1 f) krok po kroku ↑
  7. Zad. 1 g) krok po kroku ↑

Ściąga przed kolokwium

WarunekPrzenieś wszystko na lewo: x+y=1⇒ϕ(x,y)=x+y−1x + y = 1 \Rightarrow \phi(x, y) = x + y - 1. Po prawej 00.
Funkcja Lagrange’aL(x,y)=f(x,y)+λ⋅ϕ(x,y)L(x, y) = f(x, y) + \lambda \cdot \phi(x, y) — ϕ\phi w nawiasie.
λMnożnik Lagrange’a — nieznana liczba. Przy pochodnych zachowuje się jak liczba: (λx)′=λ(\lambda x)' = \lambda.
Pochodne L∂L∂x\frac{\partial L}{\partial x}: yy zamrożony, ∂L∂y\frac{\partial L}{\partial y}: xx zamrożony — jak w module 10.
Warunek koniecznyUkład trzech równań: ∂L∂x=0\frac{\partial L}{\partial x} = 0, ∂L∂y=0\frac{\partial L}{\partial y} = 0, ϕ=0\phi = 0. Niewiadome: xx, yy, λ\lambda.
Układxx i yy przez λ\lambda → wstaw do warunku. Iloczyn =0= 0 — przypadki. Każdy punkt ze swoją λ\lambda.
Macierz H‾\overline{H}W rogu 00, na brzegu ∂ϕ∂x\frac{\partial \phi}{\partial x}, ∂ϕ∂y\frac{\partial \phi}{\partial y}, w środku hesjan LL.
SarrusDopisz dwie kolumny. Trzy przekątne w dół ++, trzy w górę −-.
Warunek dostatecznyW>0W > 0 — maksimum warunkowe. W<0W < 0 — minimum warunkowe. Odwrotnie niż a11a_{11} w module 10!
WartośćPunkt wstawiasz do ff (nie do LL): fmax⁡(x0,y0)=f(x0,y0)f_{\max}(x_0, y_0) = f(x_0, y_0).
Brak punktówUkład sprzeczny we wszystkich przypadkach — brak ekstremów warunkowych (Zad. 1 g)).

Ćwiczenia przed kolokwium

Krótkie zadania na każde polecenie. Po każdej odpowiedzi zobaczysz, dlaczego jest dobra albo zła — złe odpowiedzi to typowe błędy.

Funkcja Lagrange’a

Ćwiczenia · 5 zadań
  1. Warunek: . Ile wynosi ?

  2. , warunek . Funkcja Lagrange’a to:

  3. . Ile wynosi ?

  4. . Ile wynosi ?

  5. Czym jest w funkcji Lagrange’a?

Punkty stacjonarne

Ćwiczenia · 5 zadań
  1. Rozwiązanie układu to:

  2. Z równania wyznaczasz . Kiedy wolno dzielić przez ?

  3. Z układu wyszło . Ile punktów stacjonarnych może z tego wyjść?

  4. Z równania wychodzi:

  5. Warunek: . Który punkt na pewno nie może być punktem stacjonarnym?

Macierz i wyznacznik w punkcie

Wpisz macierz

Macierz ze slajdu w punkcie (1, 1)

Funkcja f(x,y)=x+yf(x, y) = x + y, warunek x2+y2=2x^2 + y^2 = 2, czyli L=x+y+λ(x2+y2−2)L = x + y + \lambda(x^2 + y^2 - 2). Pochodne: ∂ϕ∂x=2x\frac{\partial \phi}{\partial x} = 2x, ∂ϕ∂y=2y\frac{\partial \phi}{\partial y} = 2y, ∂2L∂x2=∂2L∂y2=2λ\frac{\partial^2 L}{\partial x^2} = \frac{\partial^2 L}{\partial y^2} = 2\lambda, ∂2L∂x∂y=0\frac{\partial^2 L}{\partial x \partial y} = 0. Punkt stacjonarny (1,1)(1, 1) ma λ=−12\lambda = -\frac12. Wpisz macierz w tym punkcie.

Wpisz liczby w pola. Kiedy skończysz, kliknij „Sprawdź”.

Ćwiczenia · 3 zadania
  1. Wyznacznik macierzy z ćwiczenia wyżej (regułą Sarrusa) to:

  2. Wyznacznik macierzy z Zad. 1 c) to:

  3. W rogu macierzy stoi . Które składniki reguły Sarrusa przez to na pewno znikają?

Ekstrema warunkowe

Ćwiczenie

Co jest w punkcie stacjonarnym? Spójrz na znak wyznacznika

Ćwiczenia · 3 zadania
  1. Wartość ekstremum warunkowego w punkcie to:

  2. to płaszczyzna — nie ma ekstremów bezwarunkowych. Przy warunku ma:

  3. znaczy:

Quiz z teorii

Quiz · 10 pytań
  1. Ekstremum warunkowe to ekstremum, w którym:

  2. Warunek ograniczający zapisujesz w postaci:

  3. Funkcja Lagrange’a to:

  4. w funkcji Lagrange’a nazywa się:

  5. Warunek konieczny istnienia ekstremum warunkowego to układ:

  6. Ile niewiadomych ma układ z warunku koniecznego?

  7. W lewym górnym rogu macierzy z kroku 5 stoi:

  8. Wyznacznik macierzy z kroku 5 jest dodatni. W punkcie jest:

  9. Wyznacznik macierzy z kroku 5 jest ujemny. W punkcie jest:

  10. Gdzie w macierzy z kroku 5 stoją pochodne warunku i ?

Widzisz błąd albo coś jest niejasne? Napisz do nas — poprawiamy szybko.
Kurs to nasze własne opracowanie, niepowiązane z UEP ani prowadzącymi. Konwencje zapisu mogą się różnić między grupami — gdy prowadzący zapisuje coś inaczej, liczy się jego wersja.